ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ

ΓΙΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ.

 

Υποχρεούται σε αποζημίωση 20.000 ευρώ προς τον Χ. Γιαννόπουλο για ηθική βλάβη.

Η απόφαση του δικαστηρίου απόσπασμα της οποίας παραθέτω, τα λέει όλα και δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για τις ασχήμιες που διαπράχτηκαν εις βάρος μου:

 «..Τα ανωτέρω αναληθή γεγονότα μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος ως πολίτη και ως πρώην δημάρχου Αρκαλοχωρίου, όπως και την έβλαψαν, σχετικά με το ήθος και την εντιμότητά του ως προσωπικότητα, αλλά προεχόντως   ως  δημάρχου, αφού τον εμφάνισαν  να βλάπτει συνειδητά τα συμφέροντα του δήμου.

Προέβη δε ο εναγόμενος στην διατύπωσή τους, με σκοπό να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, καθόσον όπως αποδείχτηκε, τα ανωτέρω γεγονότα ήταν ψευδή, αυτός δε τελούσε εν γνώσει της αναλήθειάς τους…».

Με την ευκαιρία αυτή και επειδή κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι είμαι άνθρωπος των δικαστηρίων και καταδιώκω τους αντιπάλους μου και μάλιστα άνευ σημαντικού λόγου, αναφέρω τα εξής:

-      Ουδέποτε κατά το παρελθόν είχα μηνύσει άνθρωπο και ουδέποτε είχα επισκεφθεί τις αίθουσες των δικαστηρίων ως κατήγορος οποιουδήποτε προσώπου, ακόμη και όταν είχα αδικηθεί από κάποιον. Ήμουν πάντοτε της άποψης, «ο χειρότερος συμβιβασμός είναι το καλύτερο δικαστήριο», όπως σοφά λέει ο λαός μας.

-      Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, επιχειρήθηκε και έγινε η ηθική και πολιτική δολοφονία μου, αφού ετρώθη βάναυσα η τιμή και η υπόληψή μου.  

-      Παρά τα παραπάνω όμως, δεν ήμουν εγώ αυτός που «ήρξατο χειρών αδίκων» σχετικά με την δικαστική διένεξη. Η πρώτη μήνυση έγινε εναντίον μας από τον κ. Καλογεράκη τον Νοέμβριο του 2012 για την δήθεν επιζήμια διαχείριση των πολιτιστικών του δήμου του 2010, για την οποία φυσικά αθωωθήκαμε παμψηφεί από το πρωτοδικείου Ηρακλείου το 2017 και αφού προηγουμένως είχαμε βαρύτατα διασυρθεί επί πέντε χρόνια! Ακολούθησε, το Μάιο του 2013,  ο απαράδεκτος διασυρμός μας για τα δήθεν «εκατομμύρια που έκαναν φτερά» στην δημοτική επιχείρηση Αρκαλοχωρίου, ενώ αποδείχτηκε ότι δεν έλειπε ούτε μισό ευρώ! Ακολούθησε σωρεία ανυπόστατων και συκοφαντικών εκφράσεων κατά την προεκλογική τηλεοπτική συζήτηση τον Μάιο του 2014, για τις οποίες ο αντίδικός μου καταδικάστηκε, ως ανωτέρω, για την συκοφαντική δυσφήμισή μου.

-      Είχαν προηγηθεί βαρύτατες  και συκοφαντικές κατηγορίες εναντίον μου, τόσο στο δημοτικό συμβούλιο ότι δήθεν δεν εισέπραττα τα τέλη του δήμου, (και για αυτό καταδικάστηκε ο κ. Καλογεράκης), όσο και προς το κοινωνικό σύνολο, για δήθεν παρατυπίες και παρανομίες που δήθεν έγιναν κατά την διάρκεια της θητείας μου.

-      Μετά τα παραπάνω και παρά την αντίθεσή μου στις δικαστικές περιπέτειες, δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Το όφειλα στην οικογένειά μου, στους φίλους μου, σε όλους τους δημότες,  στην παράταξή μου και  στον εαυτό μου,  να προστατεύσω την τιμή και την υπόληψή μου. Και δεν υπήρχε άλλος τρόπος παρά μόνο η δικαιοσύνη, στην οποία προσέφυγα τον Ιούλιο του 2014, δύο χρόνια σχεδόν μετά την πρώτη και βαρύτατη πρόκλησή μας με την μήνυση του κ. Καλογεράκη που προανέφερα.

Θα πρέπει λοιπόν να σταματήσει η ύποπτη και υποβολιμαία θεωρεία περί δήθεν δικομανίας μου και απηνούς καταδίωξης των αντιπάλων μου, αφού το μόνο που διεκδίκησα και πέτυχα σε σημαντικό βαθμό, ήταν η προστασία της τιμής και της υπόληψής μου και μόνον.

Άραγε θα υπάρξει ίχνος τσίπας και φιλότιμου σε όλους εκείνους που μας κατηγόρησαν άδικα και κυρίως σε αυτούς που «μας κρέμασαν στα μανταλάκια» επί μέρες και εβδομάδες με άδικες και απαράδεκτες κατηγορίες; Δεν αισθάνονται καμία ενοχή ή τύψη συνείδησης;

Θα δημοσιεύσουν έστω την παραπάνω δικαστική απόφαση που με δικαιώνει, έστω και αργά;

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

 Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥΣ  ΤΟΥ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΎΛΛΟΓΟΣ ΙΝΙΟΥ ΤΟΝ ΤΙΜΗΣΑΝ

Θα ξανάρθει
ηλιοβασίλεμα μετανιωμένο
ξύπνημα πρωινό.
Και με μνήμη και με λήθη
θα ξανάρθει
ήχος απόβροχου καλοκαιρινού.
Θα ξανάρθει
το λίγο νοσταλγώντας του φωτός.

 «Με το φως»

ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Ό,τι φαντάζεσαι πως λείπει
η ηδύτητά σου το αναπληρώνει.
Ανατρέποντας τους κανόνες του ωραίου.
Από της αμηχανίας σου τη στενωπό
ξεχύνονται αθώοι χυμοί
Και στο φως σιωπηλά σε αποδίδουν.

ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΌ ΣΠΊΤΙ ΠΟΥ ΧΑΡΙΣΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ

ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΕΙΩΝ

Ο Χριστόφορος Λιοντάκης δεν ήταν από το Ηράκλειο όπως αναφέρουν όλα σχεδόν το ΜΜΕ με αφορμή το θάνατό του. Ήταν από το Ίνι και ήταν πολύ περήφανος για την καταγωγή του.  Η  επίδραση του τόπου καταγωγής του στον χαρακτήρα και τον ψυχισμό του φαίνεται γλαφυρά στο παρακάτω κείμενό του:

Χριστουγεννιάτικη Ιστορία: "Τo μαγικό ελάχιστο" του Χρ. Λιοντάκη

Στη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα ενός μικρού χωριού στην Κρήτη, 60 χρόνια πριν, μας μεταφέρει ο Χριστόφορος Λιοντάκης* με τη μικρή ιστορία του "Τo μαγικό ελάχιστο". Τη δημοσίευσε "Το Βήμα" μαζί με άλλες τρεις "χριστουγεννιάτικες ιστορίες" .

"1953 στο Ινι, 40 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, ανθηρό χωριό τότε. Κάλαντα δεν είπα ποτέ μου.Ντρεπόμουν. Ηθελα όμως να μας τα λένε, λαχταρούσα να χτυπήσει η πόρτα. Η παραμονή των Χριστουγέννων ήταν κουραστική μέρα. Αρκετοί πήγαιναν να μαζέψουν ελιές, οι περισσότεροι έσφαζαν τους χοίρους. Με το κρέας τους ετοίμαζαν ένα σωρό λιχουδιές για τις γιορτές. Μαζί με τ' άλλα παιδιά, με περιέργεια αλλά και κάποιον φόβο, παρακολουθούσαμε από μακριά τη διαδικασία της σφαγής. Περιμέναμε ένα από τα σπάνια παιχνίδια μας, την ουροδόχο κύστη. Την καθαρίζαμε, τη φουσκώναμε και παίζαμε μ' αυτήν μπάλα.

Εκείνη τη χρονιά, πριν κοιμηθώ, πήγα στον στάβλο. Το τρίχωμα των ζώων, νοτισμένο από τη ζέστη του άχυρου και τις ανάσες τους, άχνιζε και μύριζε μόχθο και υπομονή. Χάιδεψα το πουλάρι. Ήθελα ίσως να νιώσω κάτι από το σπήλαιο της Βηθλεέμ. Για τη χριστουγεννιάτικη λειτουργία ξυπνούσαμε χαράματα. Δεν υπήρχαν ρεβεγιόν, στολισμένα δέντρα, αλλά ούτε και η αίσθηση στέρησής τους, αφού έτσι κι αλλιώς τα αγνοούσαμε. Αλλά πυροδοτούσαν τη φαντασία μας.

Η γιαγιά ξεκίνησε πρώτη. Ξύπνησα κι εγώ. Άρχισα να ετοιμάζομαι στο μισοσκόταδο. Το σπίτι φωτιζόταν από το λυχνάρι, το τζάκι και μια λάμπα πετρελαίου. Η μόνη πολυτέλεια, τα καινούργια ρούχα και παπούτσια. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε και μπήκε έντρομη η γιαγιά. Την άκουσα να λέει στον πατέρα μου: «Γιαννιό, παιδί μου, έλα να με πας στην εκκλησία. Μου χίμηξαν στον δρόμο δυο σκυλιά και δεν μπορώ να περάσω». Ο πατέρας την πήρε από το χέρι κι έφυγαν. Η μητέρα έμεινε σπίτι. Ξεκίνησα γεμάτος αγωνία να μη λερώσω τα παπούτσια στις λάσπες. Λάσπες παντού - το μαρτύριο του χειμώνα. Μπήκα στην εκκλησία. Μέθυσα από τη μυρωδιά του λιβανιού και τις ζεστές ανάσες. Η γιαγιά, στριμωγμένη σε μια γωνιά, έκανε τον σταυρό της. Ο τρόμος, διάχυτος ακόμη στο πρόσωπό της.

Η εικόνα με τα σκυλιά δεν έλεγε να με αφήσει, μια φρίκη διαπερνούσε το σώμα μου. Ψαλμωδίες, λόγια ακατάληπτα μπερδεύονταν μέσα μου με γαβγίσματα σκυλιών. Η απόλυση. Στην επιστροφή κρατούσα τη γιαγιά από το χέρι. Ο ήλιος τιτλοφορούσε τα πάντα. Οι νερόλακκοι έλαμπαν. Οι άνθρωποι, ταπεινά περιποιημένοι, επέστρεφαν στα σπίτια τους. Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι ξεκινούσε νωρίς. Το μενού αποκλειστικά από χοιρινό. Η γαλοπούλα άγνωστη. Γλυκά δεν υπήρχαν. Ήταν προνόμιο της Πρωτοχρονιάς.

Ύστερα, περίπατοι στους λασπωμένους δρόμους. Ζώα μηρύκαζαν στη λιακάδα. Βασιλιάς των παιχνιδιών, τα μπαλόνια. Τα λέγαμε φούσκες. Καμιά σχέση με τη σύγχρονη διακοσμητική χρήση τους. Τα φουσκώναμε, τα ξεφουσκώναμε, ερεθίζονταν τα χείλη και το στόμα μας, τα κρατούσαμε αγκαλιά. Όταν έσπαγαν, το πρόσωπό μας συννέφιασε.

Το μαγικό ελάχιστο τέλειωνε στο ηλιοβασίλεμα".

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΥ Ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ

ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΘΑ ΕΜΕΝΕ ΗΜΙΤΕΛΕΣ 

Την απόφαση ένταξης στο πρόγραμμα της Περιφέρειας για την χρηματοδότηση-κατασκευή της δεύτερης φάσης του νέου Δημοτικού Σταδίου Αρκαλοχωρίου με προϋπολογισμό 1.260.000 ευρώ υπέγραψε προ ημερών ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης. Το έργο προβλέπει, μεταξύ άλλων τη διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου του σταδίου, βοηθητικές κατασκευές και την προμήθεια -τοποθέτηση συνθετικού τάπητα στίβου.

Είναι γνωστό ότι είχαμε δημοπρατήσει το συνολικό έργο το έτος 2010 και με την έκπτωση που είχε δοθεί, θα ολοκληρώνονταν το στάδιο το 2011. Χρειάστηκαν άλλα 7 χρόνια για να κατασκευαστεί μόνο το γήπεδο.
Ευτυχώς, χάρη στην παρέμβαση του φίλου Περιφερειάρχη, θα ολοκληρωθεί το έργο το 2020. Τέλος καλό, όλα καλά! Συγχαίρω και ευχαριστώ το Σταύρο Αρναουτάκη για το ενδιαφέρον και τη συνέπειά του.

Με την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω και όλους όσους συνέβαλαν για την ολοκλήρωση του έργου και ιδιαιτέρως τις οικογένειες Πετροκώστα και Λουλάκη, καθώς και τον φίλο Γαλανάκη Αδάμη, που προσέφεραν οικειοθελώς τις περιουσίες τους και μάλιστα σε πολύ χαμηλή τιμή, για να εγκατασταθεί το σημαντικό για τον τόπο, Στάδιο Αρκαλοχωρίου.
Ελπίζω τέλος, ότι η νεολαία της ευρύτατης περιοχής, και όχι μόνο του δήμου μας, θα αξιοποιήσει την πολύτιμη αυτή υποδομή που υπηρετεί τον βασιλιά του αθλητισμού, τον Στίβο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΣΑΣ ΑΚΟΥΝΕ!

ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΗ - ΑΠΕΛΘΟΥΣΑ

Επειδή οι πολίτες και ιδίως οι νέοι άνθρωποι, πρέπει να μαθαίνουν και να συνηθίζουν την σωστή εκφορά του λόγου, οι αξιωματούχοι του Κράτους και ιδίως οι Υπουργοί μας, πρέπει να ακριβολογούν χρησιμοποιώντας τις σωστές λέξεις στους σωστούς χρόνους, πτώσεις, φωνές, γένη κλπ.

Κατά την άποψή μου λοιπόν, δύο εβδομάδες μετά τις εκλογές, αποτελεί γλωσσική βαρβαρότητα η έκφραση, απερχόμενη κυβέρνηση αντί του ορθού απελθούσα κυβέρνηση.

Είναι λυπηρό λοιπόν, να ακούμε μέσα από τα ΜΜΕ, πολλούς υπουργούς και ιδίως την υπουργό Παιδείας να λέει και να ξαναλέει, "η απερχόμενη κυβέρνηση" ενώ έχει απέλθει προ δεκαημέρου, όταν η ίδια και οι συνάδελφοί της ανέλαβαν τα καθήκοντά τους.

Μόνον ο Κύριος Υμών Ιησούς Χριστός είναι αιωνίως ερχόμενος, αφού δεν είναι ο ελθών, αλλά "Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ" εν ονόματι Κυρίου!

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ;

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ κ. ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ ΘΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ. 

Αφού του εκφράσουμε τα θερμά και ειλικρινή συγχαρητήριά μας για την ανάληψη της διοίκησης ενός από τα σπουδαιότερα υπουργεία, του υπουργείου Αθλητισμού, θέτουμε υπόψη του το παρακάτω σοβαρό πρόβλημα. 

Ο ίδιος, κατά την ανάληψη των καθηκόντων του είπε μεταξύ άλλων ότι:
«Η πολιτική της ΝΔ για τον αθλητισμό επιδιώκει,
- Να γίνει συνείδηση ότι αποτελεί βασικό κοινωνικό αγαθό και όχι πολυτέλεια.
- Να δώσουμε έμφαση στην ενίσχυση του ερασιτεχνικού αθλητισμού και του αθλητισμού στις μικρές ηλικίες.
- Με φιλοδοξία να έχουμε έναν αθλητισμό προσιτό και εύκολα προσβάσιμο σε όλους».
Αυτό το τελευταίο όμως, δεν ισχύει για εμάς, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων από το 2001 και μέχρι σήμερα. Δυστυχώς δεν χρηματοδοτούνται οι δήμοι της υπαίθρου για τις λειτουργικές δαπάνες του αθλητισμού της περιοχής τους. Αυτό σε αντίθεση με ότι γίνεται στα μεγάλα αστικά κέντρα όπου καταβάλλονται από το Κράτος οι λειτουργικές δαπάνες.
Για παράδειγμα, το κολυμβητήριο Ηρακλείου, και των άλλων αστικών κέντρων, έχουν λάβει από το Κράτος, κατά τα τελευταία 20 χρόνια πάνω από 15.000.000 ευρώ το καθένα για έξοδα λειτουργίας, ενώ τα ομόλογά τους των Μοιρών και του Αρκαλοχωρίου ΜΗΔΕΝ (0) ευρώ!
Αποτέλεσμα είναι να μην μπορούν οι επαρχιακοί δήμοι να λειτουργήσουν στάδια, κλειστά γυμναστήρια και κυρίως τα κολυμβητήρια όπου οι λειτουργικές δαπάνες είναι ιδιαίτερα υψηλές.
Πρέπει μήπως να αποδεχτούμε, ότι τα παιδιά των αγροτών και των άλλων κατοίκων της υπαίθρου, έχουν λιγότερα δικαιώματα;
Οι δικαιολογίες των εκάστοτε υπουργών, με την επίκληση κάποιων άδικων και παράλογων Νόμων που οι ίδιοι ψήφισαν και ανέχονται, είναι απαράδεκτες μπροστά στην παράβαση των βασικότερων άρθρων του συντάγματος.
Πρέπει να δηλώσουμε ότι περιμένουμε από τον νέο, συμπατριώτη μας Υπουργό, να λύσει ένα σημαντικότατο πρόβλημα που σχετίζεται με τον αθλητισμό της επαρχίας, αλλά και με τα συνταγματικά δικαιώματα των κατοίκων της, που καταπατούνται βάναυσα κατά τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια.

Η ΠΗΓΗ ΜΙΓΓΙΛΙΣΗ ΑΥΛΗΣ

ΣΤΕΛΝΕΙ ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ; 

Ο κυματισμός είναι αποτέλεσμα του αέρα και όχι της ανύπαρκτης ροής

Μία τεράστια έκπληξη μας περίμενε την φετινή Άνοιξη, μετά τις πρωτοφανείς βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. 

Παρά την αντίθετη βεβαιότητα, εφέτος την Άνοιξη, ούτε σταγόνα νερού δεν έτρεξε από την παραπάνω πηγή! Μόνο κατά τις 10 Ιουνίου, εμφανίστηκε νερό στο χώρο της πηγής με ελάχιστη ροή, οι οποία σταμάτησε εντελώς λίγες ημέρες αργότερα. 

Άλλες χρονιές, με αρκετές (αλλά λιγότερες από τις φετινές) βροχοπτώσεις, την Άνοιξη ανέβλυζαν από την πηγή μεγάλες ποσότητες νερού και έρεαν στον Αυλιώτη ποταμό, με τελικό αποδέκτη τον Αναποδάρη. 

Παλιά υδρομάστευση στην πηγή

Γιατί αυτή η πλήρης και μη αναμενόμενη ανατροπή τη φετινή χρονιά; Μήπως επιβεβαιώνονται πανηγυρικά και επώδυνα οι χειρότεροι φόβοι μας για τις καταστροφικές συνέπειες του αποκλεισμού του Χώνου Λασιθίου από τα νερά του Οροπεδίου;

Μήπως μέρος ή και όλα τα νερά που έτρεχαν από την υπερχείλιση του φράγματος Αποσελέμη, αφαιρέθηκαν από τον υδροφορέα της περιοχής μας, και γι'αυτό δεν ανέβλυσαν στο Μιγγιλισι; 

Εάν ο συλλογισμός αυτός είναι σωστός, και δεν υπάρχουν λόγοι να μην είναι, επιβεβαιώνεται η καταστροφική για το περιβάλλον και για την οικονομία της περιοχής μας, λειτουργία της σήραγγας του Αποσελέμη, η οποία δεν επιτρέπει τον εμπλουτισμό του υδροφορέα μας, αφού απορροφά τα νερά του Οροπεδίου πριν εισέλθουν στο Χώνο. 

Η κοίτη του ποταμού χωρίς ίχνη ροής νερού

Πριν καλά – καλά στεγνώσει το μελάνι των άρθρων που έγραψα τα τελευταία δύο χρόνια για τους κινδύνους που εγκυμονεί η παραπάνω βάρβαρη επέμβαση στο περιβάλλον, η ίδια η Φύση έστειλε με τον πιο επώδυνο τρόπο την απόδειξη. 

Μία άλλη εκδοχή θα ήταν η εξής: κατά το άνομβρο έτος 2018, υπήρξε υπεράντληση στην περιοχή μας από τις γεωτρήσεις του Ηρακλείου για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και επομένως πτώση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα, που δεν μπόρεσε να αναπληρωθεί από τα (αυξημένα επίσης) τοπικά επιφανειακά νερά, και επομένως δεν ανυψώθηκε η στάθμη τόσο πολύ για να τρέξει η πηγή! 

Όμως και αυτός ο συλλογισμός οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα. Αφού δεν επαρκούν τα τοπικά βρόχινα νερά, γιατί στερούμε τον υδροφορέα από τα προαιώνια δικαιώματά του στα νερά του Οροπεδίου; 

Τίθεται βεβαίως και ένα άλλο εξαιρετικά σημαντικό θέμα που αφορά την υγειονομική κατάσταση του νερού της ανωτέρω πηγής (και της διπλανής υδροαρδευτικής γεώτρησης των Κασσάνων). 

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία αυξανόμενη ρύπανση του τοπικού υδροφορέα λόγω των λυμάτων ελαιουργείων, του πηρυνελαιουργείου κ.α, που επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα του νερού το οποίο πίνουν οι κάτοικοι της κοινότητας Κασσάνων. 

Η αύξηση της στάθμης του νερού και ιδίως η εκφόρτισή του μέσω της πηγής, θα βοηθήσει αποφασιστικά στην προστασία τόσο της ποσότητας όσο και της ποιότητας του νερού στην περιοχή μας. 

Αρχαία έργα στην πηγή

Εξίσου σημαντική βεβαίως θα είναι και η αναβάθμιση του περιβάλλοντος που θα επανέλθει στην μορφή και την ποιότητα που είχε προ μερικές δεκαετίες. 

Μετά τα παραπάνω, πρέπει να γίνουν σύντονες προσπάθειες για την θεραπεία της κατάστασης πριν να γίνει μη αναστρέψιμη, δεδομένου ότι η πηγή Μιγγιλίση, αποτελεί την υπερχείλιση του ευρύτερου υδροφορέα της περιοχής μας. 

Το θέμα αφορά όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και κυρίως τον δήμο Μινώα Πεδιάδας, ο οποίος είναι και ο κυρίως θιγόμενος, αφού κινδυνεύει ο σημαντικότερος φυσικός πόρος του, το νερό, που έχει άμεση σχέση με την οικονομία και το επίπεδο ζωής των δημοτών του. 

Θεωρούμε βέβαιο, ότι ο δήμος μας υπό τη νέα του διοίκηση, θα πάρει όλες τις πρωτοβουλίες που απαιτούνται, για την αντιμετώπιση του σημαντικότερου ίσως κινδύνου που απειλεί τον τόπο μας. 

ΜΗΝ ΑΔΙΚΗΤΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΥΣ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΚΙΝΑΛ – ΠΑΣΟΚ ΕΓΓΥΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Κατέπεσαν οι κατηγορίες κατά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ της περιόδου 2009 – 2010, σε σχέση με την πολιτική της απέναντι στην μεγάλη κρίση που χτύπησε την χώρα μας το 2008 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα!
Αφού αποδείχτηκε ότι:
Πρώτον,

Το μνημόνιο δεν έφερε την κρίση αλλά η κρίση το μνημόνιο! Η κρίση όμως ήταν αποτέλεσμα της άφρονης πολιτικής της ΝΔ την πενταετία 2004-2009, που υπερχρέωσε τη χώρα και όχι της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που αγωνίστηκε για να μην επέλθει η ολοκληρωτική καταστροφή με μία ανεξέλεγκτη χρεωκοπία. Το κόστος βεβαίως για το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνησή του ήταν βαρύτατο! Ο λαός δεν τιμώρησε τον πραγματικό υπαίτιο της καταστροφής, αλλά αυτόν που έφερε τα κακά νέα!
Δεύτερον,
Ότι η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν διόγκωσε τεχνητά το έλλειμμα του προϋπολογισμού για να μας οδηγήσει στο μνημόνιο. Το έλλειμμα της χώρας έφτασε στο 15,6% του ΑΕΠ το 2009, όπως με τον πιο επίσημο τρόπο παραδέχτηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, και επομένως δεν υπήρξε καμία τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος. Η κατηγορία κατά του κ. Γεωργίου κατέπεσε στο κενό, αφού ο ανωτέρω ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΛΣΤΑΤ πολλούς μήνες μετά την είσοδο της χώρας στο μνημόνιο!
Τρίτον,
αποδείχτηκε ότι το '' λεφτά υπάρχουν'', ήταν και είναι η πιο απεχθής και συκοφαντική επιχείρηση σε όλη την πολιτική ιστορία της χώρας! Από μία ολόκληρη ομιλία του προέδρου του κόμματος, απομόνωσαν δυο λέξεις, τους έδωσαν το νόημα που εξυπηρετούσε τους άθλιους σκοπούς τους, και δολοφόνησαν πολιτικά ένα πρωθυπουργό που λειτούργησε προς το συμφέρον της χώρας, μόνος, εξυβριζόμενος και λοιδορούμενος, τρέχοντας για διεθνή βοήθεια, μέσα σε ένα δυσμενές περιβάλλον, αφού δεν υπήρχαν οργανωμένοι θεσμοί βοήθειας, ούτε καν στην ίδια ΕΕ.
Τέταρτον,
Σε ότι αφορά το ΔΝΤ, το οποίο δήθεν έφερε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ στη χώρα για την εφαρμογή σκληρών πολιτικών και μέτρων, ομολογήθηκε επισήμως από την Γερμανική κυβέρνηση, ότι η έλευσή του έγινε μετά από σχετική επίμονη απαίτηση της ίδιας και άλλων κυβερνήσεων ευρωπαϊκών χωρών.
Πέμπτον,
Αποδείχτηκε ότι ο Γ. Παπανδρέου, ΤΟ 2010 ΚΑΙ 2011, προσπάθησε εναγωνίως για να υπάρξει συναίνεση στην αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά δυστυχώς, ο μεν κ. Σαμαράς έσκιζε τα μνημόνια στα Ζάππεια, ο δε κ. Τσίπρας τα καταργούσε με ένα μόνο άρθρο και ένα μόνο νόμο! Ο πρώτος ομολόγησε το λάθος με το «ουδείς αναμάρτητος» και ο δεύτερος με το «είχαμε αυταπάτες»! Η Χώρα όμως πλήρωσε βαρύτατο τίμημα, εν αντιθέσει με τις άλλες ομόλογες χώρες, (Πορτογαλία, Κύπρος κ.α), όπου το πολιτικό σύστημά τους συνεργάστηκε για την επιτυχή έξοδο από την κρίση και το πέτυχε!

Συμπέρασμα:
Αντί να εγκαλούνται αυτοί που δημιούργησαν την κρίση και την καταστροφή της οικονομίας της Χώρας και αυτοί που αρνήθηκαν πεισματικά να βοηθήσουν στη διάσωσή της, την κρίσιμη ώρα που αυτό τους προτάθηκε, επιτέθηκαν όλοι μαζί, εκμεταλλευόμενοι την αλλοφροσύνη των πολιτών από το τρομερό χτύπημα της κρίσης, και με ψευδή επιχειρήματα και ανούσιες υποσχέσεις, κατάφεραν να εξουδετερώσουν αυτούς που έκαναν αγώνες και θυσιάστηκαν πολιτικά για τη διάσωση της Χώρας!
Ο λαός τίμησε τους θύτες και απαξίωσε τα θύματά τους! Δυστυχώς έχει ξαναγίνει πολλές φορές στην Ελληνική Ιστορία. Τότε που πανάξιοι πρωθυπουργοί δεν εξελέγησαν ούτε καν βουλευτές! Δεν ήταν εξαίρεση ούτε ο ίδιος ο Εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος!
Αφού λοιπόν όλα τα παραπάνω είναι αληθή, αφού αποδεδειγμένα είναι αισχρές και άδικες συκοφαντίες, κανένας δίκαιος άνθρωπος δεν θα ήθελε κάτι διαφορετικό από την πλήρη αποκατάσταση και του κόμματος αλλά και των προσώπων που συκοφαντήθηκαν και λοιδορήθηκαν αδίκως.
Όχι μόνο επειδή είναι ανήθικο να συνεχίζουμε να αδικούμε τους αδικημένους, όχι μόνο επειδή η δημοκρατική παράταξη που εκφράζεται σήμερα από το ΚΙΝΑΛ – ΠΑΣΟΚ, έχει προσφέρει πολλά στη χώρα και θα προσφέρει πολύ περισσότερα στο μέλλον, όχι μόνο επειδή αυτή η παράταξη έχει θωρακίσει τη χώρα με τους σημαντικότερους θεσμούς και έχει υλοποιήσει τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που εκσυγχρόνισαν τη χώρα, αλλά κυρίως επειδή όταν συρρικνώνεται ή παραμερίζεται η δημοκρατική παράταξη επέρχονται μεγάλα δεινά στη χώρα.
Έχουμε λοιπόν ιερή υποχρέωση να στηρίξουμε ενεργά και δυναμικά την παράταξή μας, γιατί έτσι στηρίζουμε καλύτερα τη χώρα μας!
Δεν ψάχνουμε να βρούμε πολιτική στέγη, ώστε να μας δελεάσουν οι παραπλανητικές προσκλήσεις. Δεν θα γίνουμε πολιτικοί νομάδες.
Ψηφίζουμε λοιπόν ΚΙΝΑΛ – ΠΑΣΟΚ γιατί αυτό έχει περισσότερο ανάγκη σήμερα η πατρίδα μας!

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΓΝΩΜΗΣ

Ή ΛΑΘΕ ΒΙΩΣΑΣ

 Ήταν αναμενόμενη και ευχάριστη θα έλεγα, η θετική και αρνητική αντιμετώπιση, από αρκετούς συμπολίτες, του προηγούμενου άρθρου μου, με τίτλο ΛΑΘΕ ΒΙΩΣΑΣ ή «ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΑΓΑΖΙ». 

Ευτυχώς, έγινε κάτι πολύ ευχάριστο. Αυτό που ήταν η ουσία του κειμένου μου: η έκφραση γνώμης από τους πολίτες, η ελεύθερη και αυθόρμητη τοποθέτησή τους στο συγκεκριμένο θέμα. 

Αυτό λοιπόν είναι το ζητούμενο: πρέπει οι πολίτες να μετέχουν στο δημόσιο διάλογο εκφράζοντας ελεύθερα τη γνώμη τους, για όλα τα θέματα που απασχολούν τον τόπο τους ή όχι; Είναι δικαίωμά τους; Και αν ναι, μήπως είναι και καθήκον τους ταυτοχρόνως; 

Εγώ, τασσόμενος με την σκληρή ομολογουμένως θέση του Σόλωνα, θεωρώ ότι είναι καθήκον του πολίτη να παίρνει δημοσίως θέση για τα σοβαρά θέματα που αντιμετωπίζει η πόλη του, η χώρα του κλπ. 

Εννοείται ότι τη θέση αυτή δεν θέλω να την επιβάλλω σε κανένα, αφού θα ακύρωνα αυτό που υπερασπίζομαι, δηλαδή το απόλυτο δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης γνώμης, που έπεται της ελευθερίας διαμόρφωσης γνώμης, που επίσης είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα του πολίτη στη δημοκρατία μας. 

Εξάλλου, υπάρχει και ένα άλλο κατοχυρωμένο δικαίωμα για τον πολίτη: η αρνητική ελευθερία έκφρασης γνώμης, δηλαδή το δικαίωμα του πολίτη να μην εκφράζει τη γνώμη του, εφόσον αυτό επιλέγει ο ίδιος! 

Τέλος, θέλω να επισημάνω με έμφαση, ότι το επιστέγασμα της ελεύθερης έκφρασης του πολίτη είναι η ψήφος, και δεν πρέπει να συγχέεται η δημόσια και ελεύθερη έκφραση γνώμης με την μυστικότητα της ψήφου. 

Η ψήφος είναι ΜΥΣΤΙΚΗ ώστε, εκτός των άλλων, να δίδεται η δυνατότητα στον ψηφοφόρο, παρά τις τυχόν απειλές ή εκβιασμούς (αν υπάρξουν), να ψηφίσει ελεύθερα τον υποψήφιο της επιλογής του. 

Δηλαδή η μυστικότητα αφορά την διαδικασία της ψηφοφορίας την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, ενώ η δημόσια ελεύθερη και φανερή τοποθέτηση, αφορά τη στάση των πολιτών απέναντι στα προβλήματα που τίθενται, ώστε να ενημερώνονται, να ενημερώνουν και να συμβάλουν στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης, σε σχέση με τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν την εκάστοτε κοινωνία. 

 Σε αυτό το πλαίσιο η συμβολή των επιχειρηματιών που είναι μέσα στο κέντρο του οικονομικού και κοινωνικού χώρου, είναι πολύτιμη και αναντικατάστατη, αφού η άποψή τους είναι βαρύνουσα για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και επομένως είναι κρίμα να την αποκρύπτουν από τους συμπολίτες τους.

ΛΑΘΕ ΒΙΩΣΑΣ

"ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΑΓΑΖΙ"!

Πόσες φορές δεν άκουσα την παραπάνω έκφραση! Έχω μαγαζί! Δηλαδή έχω άλλοθι. Δεν είμαι υποχρεωμένος να εκφράσω την προτίμηση μου σε υποψήφιο, δεν οφείλω να δημοσιοποιήσω τη θέση μου για ότι συμβαίνει στον τόπο. Πρέπει να είμαι με όλους καλός, αφού όλοι θα νομίζουν ότι τους ψήφισα! 

 Πάνω από όλα το μαγαζί! Λες και είναι μία αυτόνομη οντότητα που δεν επηρεάζεται από τίποτα άλλο, ούτε από τη γενικότερη κατάσταση του τόπου. 

Πλήρης εφαρμογή του «ΛΑΘΕ ΒΙΩΣΑΣ» του αρχαίου φιλοσόφου Επίκουρου, που σημαίνει, ζήσε κρυφά, ζήσε χωρίς να γίνεται αισθητή η ύπαρξή σου, στην αφάνεια! 

Σε πλήρη αντίθεση με την προτροπή του σοφού Σόλωνα: «Άτιμον είναι τον εν στάσει μηδετέρας μερίδας γενόμενον».

Δηλαδή να αφαιρούνται τα πολιτικά δικαιώματα σε όποιον, σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, δεν πάρει θέση ούτε με τη μία πλευρά, ούτε με την άλλη. Αυτό, η συμμετοχή,  είναι βεβαίως η ουσία της πραγματικής δημοκρατίας. 

Η προσήλωση στο ατομικό και η αδιαφορία για το κοινό συμφέρον απεργάζεται την παρακμή των κοινωνιών. Το «έχω μαγαζί» είναι η αποθέωση της υποκρισίας, της ανευθυνότητας και κυρίως του εγωισμού και της αντικοινωνικότητας! Ο άνθρωπος, όπως είπε ο Αριστοτέλης, είναι «ζώον πολιτικόν» και συ­νεπώς, αν χάσουν την ιδιότητα του «πολιτικού», δεν τους απομένει παρά η ιδιότητα του ζώου! 

Κατά την άποψή μου η στάση αυτή πρέπει να τιμωρείται από τους ίδιους τους συμπολίτες,  (και) με την μείωση της πελατείας του "μαγαζιού",  διότι με αυτή την τακτική της αποχής, ο ιδιοκτήτης βλάπτει την κοινωνία, η οποία στερείται την άποψή του, την συμβολή και την συμμετοχή του στην επίλυση των κοινών προβλημάτων, μέσα στα οποία εμπεριέχονται και τα ιδιωτικά.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Η ημέρα της δημοκρατίας, η ημέρα των εκλογών,  άρχισε ήρεμα και γαλήνια. 

Μετά από μία σχετικά μεγάλη προεκλογική περίοδο, αντιπαραθέσεων, διαλόγου, αντεγκλήσεων και υπερβολών μερικές φορές, η ώρα της αλήθειας καταφθάνει.

Οι δημότες μας θα εκφραστούν, θα εγκρίνουν ή θα απορρίψουν, θα συμφωνήσουν ή θα διαφωνήσουν, θα επιβραβεύσουν ή θα επιπλήξουν, Θα συγχωρήσουν ή θα τιμωρήσουν για τις πράξεις και παραλήψεις, τα σχέδια, τις πολιτικές και τα προγράμματα.

Σε λίγες ώρες θα έχουμε το αποτέλεσμα των εκλογών με το οποίο μία από τις δύο αντίπαλες παρατάξεις θα νομιμοποιηθεί ως η συμπολίτευση στο δημοτικό συμβούλιο, κα η άλλη, μαζί με την Τρίτη, που δεν συνέχισε στον δεύτερο γύρο, θα αποτελέσουν την αντιπολίτευση, και όλες μαζί θα συναποτελέσουν το ανώτατο όργανο διοίκησης,   το δημοτικό συμβούλιο του δήμου μας. Όλες οι παρατάξεις και όλοι ανεξαιρέτως  οι δημοτικοί σύμβουλοι, έχουν να επιτελέσουν πολύ σημαντικό έργο.

Το έργο αυτό είναι ακόμη δυσκολότερο ή καλύτερα σπουδαιότερο, λόγω του νέου νόμου για την αυτοδιοίκηση στη χώρα μας. Το ισχύον πλέον εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, δεν ευνοεί την ανάδειξη ισχυρών πλειοψηφιών στο δημοτικό συμβούλιο και επομένως, είναι απαραίτητες οι συνεργασίες για την απρόσκοπτη λειτουργία του δήμου.

Στο δήμο μας για παράδειγμα, δεν θα υπάρχει μονοπαραταξιακή πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο και επομένως η συνεργασίες δημοτικών παρατάξεων κρίνονται απολύτως απαραίτητες.

Όμως ούτε αυτό είναι επαρκές αν δεν υπάρξουν συναινέσεις και συνεργασίες στο ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, ώστε να δημιουργηθεί η αρραγής κοινωνική βάση για την προώθηση των μέσο-μακροπρόθεσμων συμφερόντων του τόπου.
Ιδιαιτέρως για τον δικό μας δήμο, τα παραπάνω είναι όχι μόνο απαραίτητα ή επιβεβλημένα, αλλά απολύτως αναγκαία, αφού οι πρωτόγνωρες συνθήκες πού δημιουργούνται στον τόπο, λόγω του μεγαλύτερου έργου που έγινε ποτέ στην Κρήτη, του διεθνούς αεροδρομίου Καστελλίου, απαιτούν την ευρύτατη κοινωνική συναίνεση ώστε αυτό να αποτελέσει παράγοντα πραγματικής συνένωσης των κοινωνιών μας και όχι διαίρεσης.

Υπάρχει λοιπόν άμεση ανάγκη για τη συμβολή όλων των δημοτών στο κλίμα συναίνεσης και συνεργασίας, αλλά και για την βοήθεια όλων όσοι μπορούν, προς την κατεύθυνση της εκμετάλλευσης των πρωτοφανών ευκαιριών και την μείωση των υπαρκτών κίνδυνων που επίσης υπάρχουν.

Από την επόμενη μέρα λοιπόν όλοι μαζί για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τον τόπο μας.