ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

Με πολλή χαρά αναδημοσιεύω το άρθρο - διδασκαλία για όλους τους φιλομαθείς ανθρώπους, του φίλου Ανδρέα, Γεωπόνου, Μηχανικού υδατικών πόρων, Ερευνητή και πολλά άλλα που θα δείτε στη σύντομη βιογραφία του στο τέλους του άρθρου.

Του εύχομαι να έχει υγεία και δύναμη και να πλουτίζει τις γνώσεις μας  για το υγρό της ζωής, το νερό.

ΠΕΡΙ ΜΗ ΣΥΜΒΑΤΙKΩΝ ΥΔΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ

Από τον Ανδρέα Ν. Αγγελάκη

 Το νερό της Γης, επιφανειακό και υπόγειο, βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και αλλαγή,

από την υγρή  στην αέρια ή στη στερεά μορφή  και αντίστροφα. Αυτό περιγράφεται

με τον κύκλο του νερού ή αλλoιώς τον υδρολογικό κύκλο, που λειτουργεί για

δισεκατομμύρια χρόνια και η ύπαρξη  ζωής στη Γή εξαρτάται απ’ αυτόν. 

       Στην Κλασσική περίοδο, οι Ίωνες φιλόσοφοι αναγνώρισαν ότι το γλυκό νερό

στον πλανήτη ανακυκλώνεται και επαναχρησιμοποιείται. Μελέτες τους, και ιδιαίτερα

αυτές του Αναξίμανδρου (περ. 610-547 π.Χ.) για τα μετεωρολογικά φαινόμενα, τους

επέτρεψαν να αναδείξουν τις υδρολογικές διαδικασίες και την πεμπτουσία της

ανακύκλωσης του νερού. Ο Αναξίμανδρος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι:.....οι βροχές

δημιουργούνται από την εξάτμιση (ατμό) που μεταφέρεται από τη γη προς τον ήλιο

(Ιππόλυτος, Αναφ. 16, 1-7-D.559 W.10).               

               Αργότερα, ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) κατανόησε την αλλαγή της υδατικής

φάσης και την ανταλλαγή ενέργειας που απαιτείται, αναφέροντας : ... ἔτι δ’ ἡ ὑπὸ τοῦ

ἡλίου ἀναγωγὴ τοῦ ὑγροῦ. ὁμοία τοῖς θερμαινομένοις ἐστὶν ὕδασιν ὑπὸ πυρός.

Δηλαδή:.... ο ήλιος προκαλεί την αύξηση της υγρασίας. αυτό είναι παρόμοιο με αυτό

που συμβαίνει όταν θερμαίνεται το νερό με φωτιά (Meteorologica, II.2, 355a 15).

Αναγνώρισε επίσης τη διατήρηση της μάζας των υδατικών σωμάτων, αναφέροντας

ότι: ὥστε οὐδέποτε ξηρανεῖται· πάλιν γὰρ ἐκεῖνο φθήσεται καταβὰν εἰς τὴν αὐτὴν τὸ

προανελθόν. Δηλαδή: Έτσι, [η θάλασσα] δεν θα αποξηρανθεί ποτέ, γιατί [το νερό]

που έχει ανέβει εκ των προτέρων θα επιστρέψει σε αυτήν (Meteorologica II.3, 356b

 26). Αναφέρει ακόμη ότι: κἂν μὴ κατ’ ἐνιαυτὸν ἀποδιδῷ καὶ καθ’ ἑκάστην ὁμοίως

χώραν, ἀλλ’ ἔν γέ τισιν τεταγμένοις χρόνοις ἀποδίδωσι πᾶν τὸ ληφθέν. Δηλαδή: Ακόμη

και αν δεν επιστρέφει η ίδια ποσότητα κάθε χρόνο ή σε ένα δεδομένο τόπο, ωστόσο

σε μια ορισμένη χρονική περίοδο επιστρέφει όλη η ποσότητα, που έχει αφαιρεθεί. (Meteorologica II.2, 355a 26).

                 Τέλος, ο Αριστοτέλης είχε διατυπώσει τις βασικές αρχές της αφαλάτωσης,

αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι: ὅτι δὲ γίγνεται ἀτμίζουσα πότιμος καὶ οὐκ εἰς

θάλατταν συγκρίνεται τὸ ἀτμίζον, ὅταν συνιστῆται πάλιν, πεπειραμένοι λέγωμεν.

Δηλαδή: το θαλασσινό νερό όταν εξατμίζεται μετατρέπεται σε ατμό, γίνεται πόσιμο

[γλυκό νερό] και ο ατμός όταν συμπυκνώνεται ξανά δεν ξαναγίνεται θαλασσινό νερό.

Αυτό αναφέρει το ξέρω από σχετικό πειραματισμό (Meteorologica II.3, 358b).

       Παρά την μακραίωνη ιστορία μας και τα επιτεύγματα της σύγχρονης έρευνας και τεχνολογίας, που επιτρέπουν τη διατήρηση και ποιοτική αναβάθμιση των υφιστάμενων υδατικών μας πόρων και φυσικά την ορθολογική διαχείρισή τους, η μέχρι σήμερα πρόοδος υπολείπεται σημαντικά αυτής άλλων χωρών. Η μεταφορά νερού από άλλες περιοχές συνήθως παρουσιάζει μεγάλη μεταβλητότητα διαχρονικά, εμπεριέχει έκθεση σε φυσικές καταστροφές, είναι ενεργοβόρα, μπορεί να έχει σημαντικές αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στις περιοχές απόληψής τους και γενικά σήμερα θεωρείται υψηλού κόστους.

Το ίδιο περίπου ισχύει και για τους υπόγειους πόρους. Η χρήση τους θεωρείται ως μια ενεργοβόρα διεργασία, εξαιτίας του συνεχώς αυξανόμενου βάθους άντλησής τους και μπορεί να προκαλέσει μη αντιστρέψιμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.       

Με αυτά τα δεδομένα,  θα μπορούσαν να δρομολογηθούν άμεσα οι παρακάτω  δράσεις ή/και έργα, που είναι χαμηλού σχετικά κόστους, άλλα με τεράστια οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες:

1. Είναι πλέον  πασιφανές και πέραν κάθε αμφισβήτησης  ότι οι απώλειες νερού στα δίκτυα ύδρευσης και γενικά το "μη τιμολογήσιμο" νερό, αποτελεί  ίσως το σοβαρότερο πρόβλημα σε πολλές ΔΕΥΑ της χώρας και φυσικά στις ΔΕΥΑ της Κρήτης. Η σοβαρότητα του θέματος, σε συνδυασμό με τα τελευταία ξηρικά χρόνια,  έχει γίνει κατανοητή κυρίως από "τους λαμβάνοντας τις αποφάσεις" με αποτέλεσμα να αρχίσει να δίδεται η δέουσα σημασία και σπουδαιότητα. Όμως, τα λαμβανόμενα μέτρα πρέπει να είναι πιο άμεσα και πιο αποτελεσματικά. Γι' αυτό και εξαιτίας των τεραστίων χρηματικών ποσών, που απαιτούνται, πιθανόν θα μπορούσε να εξετασθεί η επιτάχυνση των σχετικών έργων, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα,  με προϋπόθεση διασφάλισης υψηλής ποιότητας έργων. Σε αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσε να εξετασθεί η ανάθεση έργων  σε ιδιώτες εργολάβους για τη μείωση του μη τιμολογήσιμου νερού σε επίπεδα συμβατά με τα  διεθνή δεδομένα, με διαφανείς, υγιείς και απόλυτα ελεγχόμενες διαδικασίες και πιθανή αμοιβή των αναδόχων με ποσοστό επί της αύξησης της αξίας του τιμολογήσιμου νερού, που θα επιτυγχάνεται κατά περίπτωση. Διαφορετικά, είναι αυτονόητο ότι  όποιο καινούριο  έργο και αν γίνει για την εξασφάλιση νέων πόρων (π.x. γεωτρήσεις ή μανάδες αφαλατώσεις), θα έχει απόδοση  "από χέρι" μειωμένη κατά  50 % περίπου (που είναι το μέσο ποσοστό του μη τιμολογήσιμου νερού). 

2. Επαναχρησιμοποίηση νερού. Στην Ελλάδα, παρότι η δυναμικότητα επαναχρησιμοποίησης του νερού, ιδιαίτερα σε ξηρές περιόδους όπως αυτή που διανύουμε, είναι πολύ υψηλή,  αυτή κυμαίνεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Σε επίπεδο χώρας, πάνω από το 80 % του πληθυσμού εξυπηρετείται σήμερα από Μονάδες Επεξεργασίας Αστικών Υγρών Αποβλήτων (ΜΕΥΑ), που παράγουν συνολικά 750 εκατ. m3/έτος εκροές δευτεροβάθμιας επεξεργασίας.  Αυτό εκτιμάται ότι ισοδυναμεί με το 10% περίπου του χρησιμοποιούμενου  αρδευτικού νερού σε ολόκληρη τη χώρα ετησίως. Στην Κρήτη παράγονται 56 εκατ. m3/έτος εκροές δευτεροβάθμιας επεξεργασίας, που αντιστοιχούν στο 16 % περίπου του χρησιμοποιούμενου  αρδευτικού νερού. Αντίθετα, υπολογίζεται ότι από  τα 750 εκατ. m3/έτος στη χώρα και τα 56 εκατ. m3/έτος στην Κρήτη, επαναχρησιμοποιείται μόνο το 4% και το 8 %, αντίστοιχα, συμπεριλαμβανόμενου και αυτού, που επαναχρησιμοποιείται έμμεσα. Αυτό σε κάποιο βαθμό οφείλεται στα ισχύοντα κριτήρια επαναχρησιμοποίησης για άρδευση στην Ελλάδα από το 2011 (ΚΥΑ 145116, 2011), που θεωρούνται πολύ αυστηρά καθώς και στην ελλιπή ενημέρωση τόσο των χρηστών, όσο και αυτών που διαχειρίζονται τα σχετικά έργα. Επίσης, το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη διαχείριση του αρδευτικού νερού, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και αυτού που επαναχρησιμοποιείται, θα πρέπει άμεσα να εκσυγχρονιστεί στην κατεύθυνση της ενιαίας διαχείρισής του  με το οικιακό νερό.        Αντίθετα, σε χώρες του αναπτυγμένου κόσμου, όπως στις ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Ισπανία, Αυστραλία, Κύπρο και Ισραήλ επαναχρησιμοποιείται ετησίως από 25 έως και 90% των επεξεργασμένων αστικών υγρών αποβλήτων.

Οι σχετικές νομοθεσίες και τα κριτήρια επαναχρησιμοποίησης νερού σε αυτές τις χώρες θεωρούνται ρεαλιστικά και πρακτικά εφαρμόσιμα. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το Ισραήλ, η Σιγκαπούρη και η Αυστραλία. Ιδιαίτερα στην Σιγκαπούρη και Αυστραλία, με την επαναχρησιμοποίηση νερού ακόμη και για οικιακή χρήση, έχει αντιμετωπισθεί επιτυχώς το υδρευτικό πρόβλημα πολλών αστικών περιοχών τους, όπως το Perth στην Δυτική Αυστραλία, η νοτιοανατολική περιοχή της Queensland (συμπεριλαμβανομένης και της πόλης Brisbane) και το Sydney.  Για αυτό το λόγο έχουν θεσπισθεί οδηγίες από το 2011 ακόμη και για οικιακή κατανάλωση. Τα τελευταία σχετικά Νέα είναι: (α) Το Συμβούλιο Ελέγχου Υδατικών Πόρων της Καλιφόρνια δημοσίευσε τον Απρίλιο του 2018 το Προτεινόμενο Πλαίσιο για τη θεσμοθέτηση της επαναχρησιμοποίησης νερού για πόσιμη χρήση στην Καλιφόρνια. (β) Στην πολιτεία της Αριζόνας η Εταιρεία Υδατικών Πόρων και το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Νερού (NWRI) δημοσίευσαν το πλαίσιο για επαναχρησιμοποίηση νερού για πόσιμη χρήση. (γ) Τέλος, τον επόμενο μήνα επίκειται η δημοσιοποίηση της Οδηγίας της ΕΕ για επαναχρησιμοποίηση νερού για άρδευση  και εμπλουτισμό υπόγειων υδροφορέων με την οποία ευελπιστείται ότι θα βελτιωθεί  η υφιστάμενη κατάσταση στην ΕΕ και φυσικά στην Ελλάδα. 3. Χρησιμοποίηση υφάλμυρων νερών. Στην Ελλάδα και κυρίως στις νησιωτικές περιοχές, αρκετά δισεκ. m3/έτος υφάλμυρου νερού απορρέουν στη θάλασσα. Μόνο στην Κρήτη εκτιμάται ότι αυτή η ποσότητα υπερβαίνει τα 1000 εκατ. m3/έτος. Με την συνεχώς βελτιούμενη τεχνολογία αφαλάτωσης και κυρίως τη συνεχώς μειούμενη ενέργεια ανά μονάδα παραγόμενου αφαλατωμένου νερού, το κόστος της αφαλάτωσης θα εξακολουθήσει να μειώνεται σημαντικά τα επόμενα έτη, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις υφάλμυρων νερών. Επίσης θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα ανάμιξής τους με εκροές αστικών υγρών αποβλήτων ή άλλων νερών προκειμένου να μειωθεί η συγκέντρωση των TDS σε επιτρεπτά  για αρδευτικά νερά όρια. Τέλος, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα επιφέρει επί πλέον μείωση του κόστους παραγωγής αφαλατωμένου νερού. Γι' αυτό, η ανάπτυξη πράσινων μονάδων αφαλάτωσης είναι ήδη μια εφαρμόσιμη τεχνολογία στην Καλιφόρνια, στο Ισραήλ και άλλες χώρες. 

Πολύ Σύντοµη Βιογραφία του Ανδρέα Ν. Αγγελάκη

Ο Α. Αγγελάκης είναι Μηχανικός Υδατικών Πόρων στον Ελληνικό Οργανισμό ΔΗΜΗΤΡΑ (πρώην ΕΘΙΑΓΕ), Ινστιτούτο Ηρακλείου. Είναι, επίσης, Τεχνικός Σύμβουλος της Ελληνικής Ένωσης Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (EΔEYA). Έλαβε BS Γεωπονικών Επιστημών από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1962 και του Πολιτικού Μηχανικού από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Davis, ΗΠΑ το 1981 . Επίσης, έλαβε MS Μηχανικού Υδατικών πόρων και Ph.D. Εδαφοφυσικής από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Davis, ΗΠΑ το 1977 και το 1981, αντίστοιχα. Επιστημονικά πεδία του ενδιαφέροντός του είναι τα εξής: Περιβαλλοντική μηχανική, Μικρά συστήματα διαχείρισης υγρών αποβλήτων, Αποκεντρωμένα συστήματα διαχείρισης υδατικών πόρων και υγρών αποβλήτων, Επεξεργασία και επαναχρησιμοποίηση υγρών αποβλήτων και Υδατικοί πόροι και υγρά απόβλητα σε αρχαίους πολιτισμούς. Είναι συγγραφέας / συν- συγγραφέας πάνω από 370 δημοσιεύσεις και έχει πάνω από 1570 SCI-παραπομπές και 22 h-index. Συμμετείχε στην οργανωτική / επιστημονική επιτροπή περισσότερων από 100 διεθνή Συμπόσια. Είναι Fellow και Επίτιμο μέλος της IWA. Επίσης, είναι Πρόεδρος της IWA-Επιτροπής για τους υδατικούς πόρους και υγρά απόβλητα σε αρχαίους πολιτισμούς και πρώην πρόεδρος της EUREAU (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Υπηρεσιών Ύδρευσης και Αποχέτευσης). 

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ

ΜΕ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ 

ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ 

Με την ελπίδα της συμβολής στο δημόσιο διάλογο.. 

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες, η απλή αναλογική θα είναι το εκλογικό σύστημα με το οποίο θα γίνουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019. Δηλαδή οι δημοτικοί σύμβουλοι θα εκλεγούν την πρώτη Κυριακή των εκλογών κατ’ απόλυτη αντιστοιχία με τις ψήφους που θα λάβει ο καθένας και επίσης οι συνδυασμοί θα λάβουν ποσοστό εδρών όσο ακριβώς θα είναι το ποσοστό των ψήφων που έλαβαν. 

Αυτό, σε αντίθεση με ότι γινόταν μέχρι σήμερα, που ο πρώτος συνδυασμός με το 50% συν μία ψήφο στον δεύτερο γύρο, έπαιρνε το 60% των εδρών στο δημοτικό συμβούλιο, ενώ ο ίδιος συνδυασμός στον πρώτο γύρο μπορεί να είχε λάβει μόνο το 15 ή το 20% των ψήφων! 

Με το παρόν εκλογικό σύστημα, σε ένα δήμο που έχει 27 δημοτικούς συμβούλους, ένας συνδυασμός που έλαβε κατά τον πρώτο γύρω μόλις 15%, όταν οι συνδυασμοί ήταν οκτώ εν συνόλω, μπορεί εφόσον είναι πρώτος στον δεύτερο γύρο, να λάβει το 60% των εδρών του δημοτικού συμβουλίου, δηλαδή 16 δημοτικούς συμβούλους! Τέσσερις φορές πάνω από αυτό που του ενέκρινε η λαϊκή ετυμηγορία! Ο δεύτερος συνδυασμός με 14,99% των ψήφων, δηλαδή με σχεδόν τους ίδιους ψήφους, θα εκλέξει μόλις 4 δημοτικούς συμβούλους! Κανένας λογικός και δίκαιος άνθρωπος δεν πρέπει να αποδέχεται αυτή την περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης! 

Αρκεί όμως η απλή αναλογική, πέρα από την αναμφισβήτητη αποκατάσταση της ισοδυναμίας της ψήφου, για την διακρίβωση της πραγματικής λαϊκής βούλησης και κυρίως για την απόκτηση μιας αποτελεσματικής, διαφανούς και κοινωνικά αποδεκτής διοίκησης σε κάθε δήμο; 

Απαραίτητη, αλλά δεν επαρκεί η απλή αναλογική! 

Είναι απορίας άξιον, πως ένας θεσμός με τόσες αρμοδιότητες και εξουσίες, όπως αυτός του δημάρχου, να αναδεικνύεται εμμέσως και όχι αμέσως κατά τις εκλογές. Ο δήμαρχος πρέπει να ψηφίζεται προσωπικά και στον πρώτο και στο δεύτερο γύρο και να μην θεωρείται ότι το σύνολο των ψήφων του συνδυασμού του είναι και ψήφοι προς τον ίδιο. Γιατί ο δημοτικός σύμβουλος ψηφίζεται προσωπικά ενώ ο δήμαρχος όχι; 

Γιατί ο υποψήφιος δήμαρχος πρέπει οπωσδήποτε να είναι ο αρχηγός ενός συνδυασμού και όχι πρόσωπο με δεδηλωμένη προτίμηση σε δύο ή περισσότερους συνδυασμούς ή ακόμη και ανεξάρτητος ή τοπικά «υπερκομματικός»; Αλλά και αν είναι επικεφαλής συνδυασμού, γιατί να μην χρειάζεται η μέτρηση της αποδοχής που έχει από την κοινωνία του δήμου μέσω του σταυρού προτίμησης;

Οι υποψηφιότητες των δημάρχων μέσα από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο θα επιτρέψει την ανάδειξη των ικανοτέρων και πραγματικά αποδεκτών από την κοινωνία. Τότε, δεν θα υπάρχουν τα μετεκλογικά προβλήματα που επικαλούνται οι αντιτιθέμενοι στην απλή αναλογική, διότι ο δήμαρχος θα μπορεί, με το αυξημένο κύρος που του δίνει η άμεση λαϊκή ψήφος, ευκολότερα να συνθέσει, αφού δεν θα έχει εμπλακεί άμεσα στην αντιπαράθεση και δεν θα μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί, δεδομένου ότι θα έχει λάβει ψήφους εμπιστοσύνης από ευρύτερες κοινωνικές ομάδες και όχι μόνο από την παράταξη ή τις παρατάξεις που προτιμά ο ίδιος. 

Για την ενίσχυση του θεσμού του δημάρχου και την αποφυγή των ανήθικων, απαράδεκτων, πολλάκις ευτράπελων και υποτιμητικών του θεσμού συναλλαγών που γίνονται την εβδομάδα μεταξύ του πρώτου και δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών προτείνουμε το εξής: 

Ο δήμαρχος να εκλέγεται από τον πρώτο γύρο, όταν οι συνδυασμοί είναι τρεις και συγκεντρώνει στο πρόσωπό του ποσοστό άνω του 48% επί του συνόλου των ψήφων, 47% όταν οι συνδυασμοί είναι τέσσερις, 46% όταν οι συνδυασμοί είναι 5, 45% όταν οι συνδυασμοί είναι έξι, 44% όταν είναι επτά, και 43% όταν οι συνδυασμοί είναι οκτώ ή περισσότεροι. 

Ακόμη και αν δεν γίνουν δεκτά τα παραπάνω και επιλεγεί ο δεύτερος γύρος για τους δύο πρώτους σε σταυρούς, θα πρόκειται για τους δύο πρώτους στην προτίμηση της κοινωνίας και όχι τους εκπροσώπους των δύο πρώτων σε ψήφους παρατάξεων και πολλές φορές ετερόκλητων συνδυασμών και μηχανισμών. 

Η δύναμη στον πολίτη

Θεωρώ επίσης εξίσου σημαντικό να δοθεί η δυνατότητα στον πολίτη, να μπορεί να ψηφίζει επιπλέον και έναν ή δύο υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους άλλων συνδυασμών από εκείνον της προτίμησής του. Έτσι ο πολίτης θα αποκτήσει πραγματική δυνατότητα όχι μόνο να αναδεικνύει νικητή δήμαρχο και συνδυασμό, αλλά και να επιλέγει τους κατάλληλους δημοτικούς συμβούλους χωρίς φραγμούς και τεχνητά εμπόδια. 

Να δίνεται η δυνατότητα στον κάθε δημότη, να κάνει μια ελεύθερη επιλογή μέσα από μια λίστα με υποψηφίους δημάρχους, και να μην συνδέεται απόλυτα η εκλογή ενός δημοτικού συμβούλου μόνο με την παράταξη στην οποία ανήκει, αλλά και από την ευρύτερη αποδοχή του από την κοινωνία. 

Έτσι ο πολίτης θα αποφασίζει άμεσα, όχι μόνο για την εκλογή του δημάρχου αλλά και για τη σύνθεση του δημοτικού συμβουλίου αφού θα μπορεί να εκλέγει τους αξιότερους χωρίς περιορισμούς. 

Η περίπτωση του Μανόλη Γλέζου 

Όπως ο ίδιος, προ ετών, μου διηγήθηκε, ευνοήθηκε από ένα ανάλογο εκλογικό σύστημα που ίσχυσε στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Ο πολίτης μπορούσε να ψηφίσει, εκτός από το κόμμα του και δύο υποψήφιους από άλλα κόμματα. Ο Μανόλης Γλέζος ήταν υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ αλλά και έγκλειστος θανατοποινίτης στις φυλακές. Αν εκλεγόταν βουλευτής θα έβγαινε από τη φυλακή παίρνοντας χάρη! Το ωραίο δεν είναι ότι εκλέχτηκε αλλά ότι αυτό έγινε κυρίως με ψήφους πολιτών από την συντηρητική παράταξη οι οποία τον κρατούσε φυλακισμένο! Να ποια είναι η δύναμη των πολιτών όταν αφεθούν ακηδεμόνευτοι! Αυτή είναι η αξία ενός δημοκρατικού εκλογικού συστήματος! Να ευνοεί την ανάδειξη των αξίων! 

Σταυρός στο δήμαρχο 

Ο δήμαρχος να ψηφίζεται προσωπικά και από όλους τους δημότες και όχι να συναθροίζει απλά τις ψήφους των συμβούλων του συνδυασμού του. Η ψήφος στον σύμβουλο δεν θα σημαίνει ψήφο και για το δήμαρχο. Τέρμα η έμμεση ψήφος! Ο δήμαρχος θα αξιολογείται προσωπικά από τον πολίτη και με σταυρό προτίμησης! Όσο αδυνατίζουν οι μηχανισμοί τόσο θα αυξάνει η δύναμη των πολιτών και της κοινωνίας. 

Οι φόβοι που υπάρχουν 

Η πράγματι πολιτική άποψη, ότι δεν θα κυβερνηθούν οι δήμοι αν ο δήμαρχος δεν διαθέτει εκ των προτέρων πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο, είναι βάσιμη αν ο δήμαρχος εκπροσωπεί ισχνές μειοψηφίες του 15 ή 20% . Με την πρότασή μας όμως, ο δήμαρχος θα διαθέτει την πραγματική και διαπιστωμένη έγκριση της κοινωνίας και επομένως θα είναι πολύ δύσκολο στους όποιους μηχανισμούς να υπονομεύουν τον ίδιο και το δημοτικό έργο. Τότε μόνο ο δήμαρχος θα μπορεί να στηριχτεί σε ευρύτερες συναινέσεις και ο διορισμός αντιδημάρχων από διάφορες παρατάξεις, θα είναι αποτέλεσμα καθαρών και διαφανών διεργασιών για την λειτουργική αποτελεσματικότητα του δήμου και όχι ρυπαρές προεκλογικές συναλλαγές μηχανισμών και προσώπων για τη νομή της εξουσίας. Η συναίνεση θα είναι κατά κάποιο τρόπο εντολή της κοινωνίας με την ψήφο της κατά τις εκλογές. 

Ο φθόνος των μικρών 

Προσωπικώς, φοβάμαι μόνο την αδυναμία του πολιτικού μας συστήματος να επινοήσει ή να αποδεχτεί και να εφαρμόσει λύσεις που εκσυγχρονίζουν πραγματικά τους θεσμούς και το σύστημα διοίκησης της Χώρας. 

Δεν είναι μέγιστη υποκρισία να περιορίζουμε το δήμαρχο μέσα σε μία παράταξη, να μην επιτρέπουμε την πρωτογενή έκφραση της εμπιστοσύνης του συνόλου των πολιτών στο πρόσωπό του και μετά, οι μεν να λένε ότι «δεν θα διοικηθούν οι δήμοι», και οι αντίθετοι να ερωτούν «γιατί να μην διοικηθούν;», αφού όλοι μαζί επιτρέπουν στο «φθόνο των μικρών» να ακυρώνει, στο δεύτερο γύρο, την εκλογή ενός άξιου υποψήφιου που έλαβε 49% στον πρώτο γύρο και στη θέση του να εκλέγεται ένας που έλαβε 15 ή 20%; 

Δεν καταλαβαίνουν επιτέλους ότι ένας δήμαρχος του 15 ή του 20% (και αυτό έμμεσο μέσω των συμβούλων), δεν έχει το αναγκαίο κύρος και δεν είναι ικανός ούτε να συνθέσει απόψεις ούτε να διοικήσει ένα δήμο; 

Η απλή αναλογική λοιπόν ενώ είναι απολύτως απαραίτητη, δεν λύνει από μόνη της όλα τα προβλήματα και ιδίως το σημαντικότερο, που είναι η άμεση και αφιλτράριστη εκλογή των δημάρχων, που θα οδηγήσει σε πραγματικές συναινέσεις καθώς και στη αναβάθμιση και την λειτουργικότητα του θεσμού. 

Ο ΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ!

Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι στους αρχαίους χρόνους υπήρχε ακρόπολη στην κορυφή του λόφου οχυρωμένη με ισχυρό τείχος; 

Αψευδείς μάρτυρες αυτής της αλήθειας, τα απομεινάρια των τειχών τόσο ανατολικά όσο και δυτικά,  όπως φαίνονται  στις  φωτογραφίες. 

Στην πρώτη τμήμα του ανατολικού και στις επόμενες δύο τμήματα του δυτικού τείχους. 

Στην τέταρτη φαίνεται τμήμα ισχυρού τείχους μεταγενέστερης περιόδου, ίσως Ρωμαϊκής ή Βυζαντινής.

 Η τελευταία φωτογραφία δείχνει ακριβώς την περιοχή που οι παλιοί κάτοικοι ονομάζουν «ΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ»! Δηλαδή είσοδος, πύλη, πόρτα προς τα ενδότερα! Αυτό το τοπωνύμιο υποδηλώνει την ύπαρξη σε πολύ παλαιότερες εποχές και δεύτερου τείχους ή έστω περιβόλου που διέθετε συγκεκριμένη πύλη εισόδου!  Το σημείο αυτό, όπως βλέπετε,  είναι ακριβώς κάτω από την δεξαμενή, σε επαφή με την οδό Αγ. Παρασκευής.

Αν προσέξετε προσεκτικότερα στο άνω δεξιό της φωτογραφίας θα δείτε τα λαξευμένα σκαλιά στον βράχο τα οποία ακολουθούσαν οι επισκέπτες για να ανέλθουν στον ιερό λόφο. Μια ακόμη προσεκτικότερη ματιά είναι αρκετή για την διαπίστωση ότι η πέτρα έχει φθαρεί, λειανθεί από την συνεχή χρήση, συνεχή πατήματα,  από πολλούς ανθρώπους και επί πάρα πολλά χρόνια! Στο κάτω μέρος δεν φαίνονται τα σκαλιά, διότι δυστυχώς καταστράφηκαν όταν τοποθετήθηκαν οι υπόγειοι σωλήνες  τροφοδοσίας της υδατοδεξαμενής της τότε κοινότητας με νερό.

Οι μεγάλοι αρχαιολόγοι – ανασκαφείς Πλάτων, Μαρινάτος κ.α, επικέντρωσαν την προσοχή τους κυρίως στα Μινωικά ευρήματα και δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με τις μεταγενέστερες περιόδους. Έτσι πολλά μυστικά του λόφου μένουν κρυμμένα και πρέπει να αποκαλυφθούν.

Γι’ αυτό  η αρχαιολογική έρευνα που έγινε μέχρι το 2010 και  σταμάτησε το 2011, πρέπει να συνεχιστεί άμεσα. Θα αποκαλύψει πολλά ενδιαφέροντα για το παρελθόν και θα προσφέρει πολλά και ωφέλιμα για το μέλλον του τόπου και των κατοίκων του.

ΣΗΡΑΓΓΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΟΡΟΠΕΔΙΟΥ

Η αντίδρασή μας για τη σήραγγα Αποσελέμη είχε ξεκινήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, αμέσως μόλις ακούσαμε για το ενδεχόμενο αυτής της βίαιης περιβαλλοντικής παρέμβασης. Ήδη το 2005, βλέποντας τον επερχόμενο κίνδυνο έστειλα επιστολές προς πολλές κατευθύνσεις, διαμαρτυρόμενος για το εν λόγω θέμα. Παραθέτω μία από τις επιστολές μου του 2005:

«Προς: Τον Δήμαρχο Χερσονήσου  κ. Σπύρο Δανέλλη Θέμα: «Η θέση του Δήμου Αρκαλοχωρίου σχετικά με το φράγμα Αποσελέμη» Το δημοτικό μας συμβούλιο με την αριθ. 485/2004 απόφασή του έχει πάρει θέση ως προς το παραπάνω θέμα και είναι η εξής: «Δεν είναι αρνητική η θέση μας στην κατασκευή φραγμάτων γενικώς σε άλλες περιοχές που δεν έχουν σχέση με το δήμο μας. Είμαστε όμως κατηγορηματικά αντίθετοι στο τμήμα του παραπάνω έργου που αφορά στην κατασκευή σήραγγας παροχέτευσης των υδάτων του Οροπεδίου Λασιθίου και εκτροπή τους από το φυσικό αποδέκτη τους που είναι ο χώνος Οροπεδίου Λασιθίου. Πέραν του ότι το παραπάνω γεγονός αποτελεί βάναυση επέμβαση στις περιβαλλοντικές συνθήκες της ευρύτερης περιοχής μας θίγει άμεσα διότι επηρεάζει την υδατική ισορροπία του υδροφορέα που υδρεύει και αρδεύει το δήμο μας. Η αντίθεσή μας είναι απόλυτη και δικαιολογημένη μετά τη γνώση του περιεχομένου της μελέτης του Ι.Γ.Μ.Ε. από την οποία αποδεικνύεται η τροφοδοσία των υδροφορέων μας από τα νερά του Οροπεδίου Λασιθίου, τα οποία κάποιοι θέλουν να εκτρέψουν για τον εμπλουτισμό του φράγματος Αποσελέμη. Ο Δήμος Αρκαλοχωρίου καλεί κάθε αρμόδιο να αναλάβει τις ευθύνες του για να αποφευχθεί η οικολογική καταστροφή  και η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων του».             Ο Δήμαρχος Χαράλαμπος Γιαννόπουλος Τα ίδια επαναλάβαμε και σε άλλα σχετικά έγγραφά μας για το ίδιο θέμα, μέχρι και του τέλους του έτους 2010 που αποχωρήσαμε από τη διοίκηση του δήμου. Το ίδιο έκανα και αμέσως μετά, τόσο στο δημοτικό συμβούλιο του νέου δήμου, όσο και με άρθρα μου, με αποκορύφωση το τελευταίο, με το οποίο αποδεικνύουμε ότι υπάρχει η τέλεια λύση, ώστε και το Ηράκλειο να έχει άφθονο νερό και η περιοχή μας να μην θιγεί από την απερίσκεπτη ενέργεια της εκτροπής των υδάτων του χώνου. Δυστυχώς όμως, οι διάδοχοί μας δεν έδωσαν καμία σημασία στο παραπάνω τεράστιο πρόβλημα που μπορεί να αφανίσει τον τόπο μας. Έτσι σήμερα, η κατάσταση διαμορφώνεται δυστυχώς όπως την βλέπετε στο VIDEO που παραθέτω. Αυτό το έγκλημα δεν πρέπει και δεν μπορεί να συνεχιστεί. Καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους να αναλάβουν τις ευθύνες τους προχωρώντας στην επιλογή της μόνης λογικής και συμφέρουσας λύσης που προτείναμε στο προηγούμενο δημοσίευμά μας της 25.2.2018 που δεν είναι άλλη από την αλλαγή της χρήσης της σήραγγας για την λύση όλων των προβλημάτων που υπάρχουν.

ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΛΕΙΨΥΔΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ!

ΜΕ ΑΛΛΑΓΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ 

Άφθονο και πάμφθηνο νερό για όλη την Ανατολική Κρήτη και χωρίς καμία επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

Χωρίς να αφαιρεθεί ούτε ένα κυβικό μέτρο νερού από αυτό που τροφοδοτεί τα υπόγεια αποθέματα. 

Όλα τα παραπάνω βεβαίως, ανεξάρτητα από το εάν έχουμε πολλές ή λίγες βροχοπτώσεις! Ο βραχνάς της λειψυδρίας θα αποτελέσει πλέον ένα εφιαλτικό όνειρο του παρελθόντος! Το έργο του Αποσελέμη από κατάρα για τον τόπο, θα μετατραπεί σε ευλογία! Αρκεί η αλλαγή της χρήσης της σήραγγας και μόνο! 

Η αλλαγή συνίσταται στη μετατροπή της σε τμήμα ενός έργου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ). Στη μετατροπή του δηλαδή σε ένα έργο αποθήκευσης ενέργειας, που λέγεται αντλησοταμιευτήρας ή αναστρέψιμο υδροηλεκτρικό, το οποίο συνδυαζόμενο με ένα αιολικό πάρκο, εγγυάται υψηλή και ασφαλή συμβολή ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας στην Κρήτη. 

Το εν λόγω έργο θα είναι ελαχίστου κόστους, δεδομένου ότι για τη λειτουργία του χρειάζονται μόνο οι ανεμογεννήτριες, ο υδροηλεκτρικός σταθμός με το αντλιοστάσιο, και η σύνδεσή του με το ηλεκτρικό δίκτυο της ΔΕΗ. Τούτο διότι υπάρχουν οι δυο ταμιευτήρες, το φράγμα Αποσελέμη και η λιμνοδεξαμενή Αγίου Γεωργίου Οροπεδίου, καθώς και ο αγωγός σύνδεσής τους, δηλαδή η σήραγγα. 

Η ενέργεια που θα παράγεται συνολικά θα είναι τεράστια, λόγω του μεγάλου αιολικού δυναμικού των ορέων, της μεγάλης διαφοράς υψομέτρου και της επαρκούς χωρητικότητας της λιμνοδεξαμενής του Αγίου Γεωργίου. Η κατά προσέγγιση εκτίμηση της παραχθησόμενης ενέργειας θα υπερβαίνει την τεράστια ποσότητα των 170.000 MWh (μεγαβατώρες) το χρόνο, μεγάλο μέρος της οποίας θα πωλείται στη ΔΕΗ, αποφέροντας σημαντικό έσοδο. 

Εδώ βεβαίως αρχίζει το πιο ενδιαφέρον τμήμα της πρότασής μου: Λόγω της τεράστιας ποσότητας ενέργειας που θα παράγεται με τον τρόπο που προανέφερα, παύει να έχει πρωτεύουσα σημασία το φράγμα Αποσελέμη ως έργο ύδρευσης και επομένως, δευτερευόντως θα χρησιμοποιηθεί ως τέτοιο. Εννοείται βεβαίως ότι αν γίνει τέτοια χρήση, θα γίνει χωρίς τη συμμετοχή της σήραγγας, η οποία όπως προείπαμε θα αλλάξει ρόλο και λειτουργία. 

Το φράγμα πλέον θα αποτελέσει έναν μεγάλο υγροβιότοπο, χώρο ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, ναυταθλητικό κέντρο και δευτερευόντως έργο ύδρευσης, κυρίως για τη Χερσόνησο και ανατολικότερα. Αυτό βεβαίως με την προϋπόθεση να μην ταπεινώνεται η στάθμη του φράγματος πέραν ενός κατώτατου, αλλά σχετικά υψηλής στάθμης, σημείου. 

Στο ερώτημα, πού θα βρεθεί το επιπλέον νερό που χρειαζόμαστε, η απάντηση είναι απλή! Από την αφαλάτωση νερού του ποταμού Αλμυρού, το κόστος της οποίας θα υπερκαλυφθεί από την αξία της ενέργειας που θα παραχθεί από την αλλαγή της χρήσης της σήραγγας! Η ενέργεια αυτή είναι τουλάχιστον δέκα φορές περισσότερη από αυτή που χρειάζεται για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες του ύδρευσης του Ηρακλείου και όλων των πόλεων της βορειοανατολικής Κρήτης! 

Για να γίνουν κατανοητά όλα τα παραπάνω πρέπει να παραθέσουμε ορισμένα κατά προσέγγιση αριθμητικά νούμερα: Η παραγωγή εγγυημένης ισχύς του συνδυαστικού έργου αιολικού πάρκου και αντλησοταμιευτήρα, με πολύ συντηρητική προσέγγιση, θα είναι της τάξης των 60 MW, δεδομένης της χωρητικότητας της λιμνοδεξαμενής Αγίου Γεωργίου και της υψομετρικής διαφοράς της με το φράγμα Αποσελέμη. Η ισχύς αυτή θα αποδίδεται στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας εγγυημένα επί 8 τουλάχιστον ώρες ανά εικοσιτετράωρο, συνεπώς η ετήσια παραγωγή υπολογίζεται στις 60MW x 8 x 365 = 175.200 MWh, οι οποίες θα πωλούνται στη ΔΕΗ σε τιμή 165 ευρώ/MWh, ενώ προβλέπεται και αποζημίωση για τη διαθεσιμότητα εγγυημένης ισχύος ίση με 170€/kW ετησίως. Τα ανωτέρω συνεπάγονται αθροιστικό ακαθάριστο έσοδο για το έργο άνω των 39.000.000€, από τα οποία, κατ’ εκτίμηση, περίπου τα μισά θα αποτελέσουν καθαρά κέρδη του έργου. 

Εάν λάβουμε υπόψη ότι το κόστος αφαλάτωσης του νερού στον Αλμυρό δεν υπερβαίνει τα 0,18 €/m3 νερού, με το παραπάνω ποσό μπορούν να παραχθούν 111.000.000 κυβικά μέτρα νερού το χρόνο. Δηλαδή ποσότητα που είναι πέντε φορές μεγαλύτερη από την ετήσια κατανάλωση της πόλης, και 4 φορές περισσότερο από τις ανάγκες όλων των πόλεων της βορειοανατολικής Κρήτης. 

Όμως οι ευνοϊκές επιπτώσεις του έργου θα είναι ευρύτερες και εξίσου σημαντικές, επηρεάζοντας σωτήρια όλη την ανατολική Κρήτη. Για παράδειγμα, πρωτίστως θα αποφευχθεί ένα περιβαλλοντικό έγκλημα που είναι ή ίδια η σήραγγα, με την λειτουργία που σήμερα προβλέπεται για αυτή, και θα συνεχίσει το μέγιστο ποσοστό των υδάτων του Οροπεδίου να τροφοδοτεί τους φυσικούς τους αποδέκτες, όπως γίνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια. 

Από την άλλην πλευρά, το Ηράκλειο επιλύοντας το οξύ πρόβλημα της ύδρευσής του, μπορεί να μειώσει δραστικά τις αντλήσεις νερού από διάφορες περιοχές του Νομού, ώστε να ανακουφιστούν οι αντίστοιχοι υδροφορείς και να αποτελέσουν πολύτιμη κληρονομιά για τις γενιές που έρχονται. Επίσης θα μπορούν να βοηθήσουν στην ορθολογικότερη ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής στις γύρω περιοχές, με μία φιλικότερη περιβαλλοντικά χρήση του νερού, εντός της ίδιας υδρολογικής λεκάνης. 

Επιπλέον θα μπορούν να διατεθούν περισσότερες ποσότητες νερού για την αστική και τουριστική ανάπτυξη, όπως το αστικό και περιαστικό πράσινο, τα ξενοδοχεία, γήπεδα γκολφ κ,α. 

Εξίσου σημαντική είναι η δυνατότητα μείωσης της τιμής του νερού που σήμερα πληρώνουν οι κάτοικοι όλων των περιοχών της ανατολικής Κρήτης. 

Τέλος, με την παραπάνω επιλογή, μπαίνει σε νέες βάσεις το συνολικό υδατικό πρόβλημα της ανατολικής Κρήτης, οι τρόποι διαχείρισής του, ελπίζω δε, και ο γόνιμος διάλογος που θα μας οδηγήσει στις καλύτερες λύσεις, εν όψει και του φαντάσματος της ερημοποίησης που ήδη μας δείχνει τα δόντια του. 

Αρκαλοχώρι 25.2.2018

Χαράλαμπος Γιαννόπουλος 

Τα τεχνικά στοιχεία του άρθρου επιμελήθηκε ο καλός φίλος, κ. Κατσαπρακάκης Δημήτρης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών Τ.Ε.Ι. Κρήτης, τον οποίο ευχαριστώ όλως ιδιαιτέρως.

ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΧΡΗΣΗ Η ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ

ΘΑΥΜΑ Η ΚΑΤΑΡΑ Η ΣΗΡΑΓΓΑ;

Απάντηση στην ερώτηση του αγαπητού φίλου Δημήτρη Χρονάκη, με αφορμή πρόσφατη δημοσίευσή μου στο fb:  «το Ηράκλειο δεν είναι τόπος μας;»

Δημήτρη,

βεβαίως είναι τόπος μας το Ηράκλειο όπως και κάθε πόλη της Κρήτης.

Ιδιαιτέρως το Ηράκλειο επειδή είναι ειδικού βάρους τόπος για εμάς, παίρνει επί σαράντα και πλέον χρόνια νερό από το δήμο μας, χωρίς κανένα ανταποδοτικό όφελος και χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθούμε, σε αντίθεση με ότι έγινε σε άλλες περιοχές, όπου κατέβαλε υψηλά ανταποδοτικά, όπως κάνει και τώρα με το δήμο Οροπεδίου!

Όμως τώρα, με τη σήραγγα οροπεδίου, συντελείται έγκλημα εις βάρος μας, αφού το Ηράκλειο, εκτός του νερού του υδροφορέα του τόπου μας που παίρνει μέχρι σήμερα, εμποδίζει και την αναπλήρωση του, παίρνοντας και  τα νερά από χώνο, πριν καν εισέλθουν στο φυσικό τους αποδέκτη και μετά στις γεωτρήσεις μας.

Το ίδιο βεβαίως θα συμβεί και με τις γεωτρήσεις Μαλίων – Χερσονήσου, ίσως και με εκείνες του Αγ. Νικολάου, αφού και αυτές σε μεγάλο ποσοστό τροφοδοτούνται από το ίδιο οροπέδιο.

Κανένας πραγματικός συντοπίτης δεν θα έκανε αυτή την καταστροφή στον τόπο του! Επομένως, ενώ εμείς έμπρακτα αποδείξαμε ότι νιώθουμε το Ηράκλειο τόπο μας, εκείνο, με αυτές τις απαράδεκτες επιλογές, δε μας θεωρεί τόπο του με αποτέλεσμα την πολύ πιθανή καταστροφή μας.

Μπορεί βεβαίως να διορθώσει τα πράγματα καταργώντας τη σήραγγα ως προσαγωγό νερού που άλλωστε δεν θα ωφελήσει ούτε το ίδιο, διότι το νερό που θα παίρνει μέσω αυτής, θα το χάνει από τις γεωτρήσεις που έχει στο δήμο μας ακριβώς όπως θα το χάνουμε και εμείς από τις δικές μας γεωτρήσεις. Είναι σαν να παίρνουν τα χρήματά τους από μία τσέπη και να τα βάζουν στην άλλη! Αθροιστικά βεβαίως θα έχουν το ίδιο νερό ή ίσως λίγο περισσότερο.

 Όμως από εμάς θα παίρνει όλο το νερό που προέρχεται από το οροπέδιο! Εμείς θα έχουμε πλέον λιγότερο νερό ή καθόλου. Η έλλειψη αυτή βεβαίως για την περιοχή μας, θα σημάνει την λειψυδρία, την ξηρασία, την υποβάθμιση και τελικώς την ερήμωσή της. Και εμείς όλοι αγαπητέ φίλε, δεν αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια για να δούμε την περιοχή, τον τόπο μας έρημο! Και για αυτό αντιδράσαμε από την πρώτη στιγμή και αντιδρούμε και τώρα!

Έτσι λοιπόν, ενώ η σήραγγα αποτελεί μία βάναυση και επικίνδυνη παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον, δεν προσφέρει παρά ελάχιστα οφέλη για το Ηράκλειο και το βόρειο μέτωπο, σε σχέση με αυτά που υπολόγισαν οι εμπνευστές της.

Επειδή όμως το έργο της σήραγγας, κάκιστα για εμάς, έχει ήδη κατασκευαστεί, προτείνουμε να αποκτήσει άλλη χρήση, ώστε να είναι ωφέλιμη για όλους και κυρίως για το Ηράκλειο, το δήμο μας και το περιβάλλον.

Η μετατροπή της π.χ,  σε έργο για τουριστική αξιοποίηση ίσως έχει μεγαλύτερη χρησιμότητα. Ένα ηλεκτρικό τελεφερίκ  για παράδειγμα, ίσως να ήταν μία ενδιαφέρουσα λύση, που θα εξυπηρετούσε τους κατοίκους του οροπεδίου αλλά και τους πολυάριθμους τουρίστες.

Μία πολύ ενδιαφέρουσα λύση θα ήταν η μετατροπή της σε τμήμα ενός αποδοτικότατου αντλησοταμιευτήρα, για την παραγωγή άφθονης ενέργειας λόγω του ισχυρότατου αιολικού δυναμικού του όρους και της μεγάλης διαφοράς υψομέτρου. Άλλωστε, η επάρκεια νερού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επάρκεια της ενέργειας, σε τέτοιο σημείο μάλιστα, ώστε  αυτά τα δύο να αποτελούν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Εάν το Ηράκλειο επιλέξει αυτές ή άλλες καλύτερες λύσεις, τότε θα είναι και δικός μας τόπος. Σε κάθε άλλη περίπτωση, τόπος μας θα είναι μόνο …  Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ 2018

ΕΥΣΤΟΧΟΣ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΟ  ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ

  

Ο ΔΙΠΛΟΥΣ ΠΕΛΕΚΥΣ 

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ  1997

Πολλά συγχαρητήρια στον πολιτιστικό Σύλλογο Αρκαλοχωρίου για την επιλογή του διπλού πέλεκυ, ενός Μινωικού συμβόλου που  είναι και σύμβολο του τόπου μας, ως κεντρικού θέματος στο κυνήγι του αποκριάτικου θησαυρού.

Με αυτή την επιλογή αναβαθμίζεται ο θεσμός, αφού εισάγεται ένα θέμα με ιστορική και πολιτιστική διάσταση που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον τόπο και την ιστορία του.

Συγχαρητήρια επίσης για την εύρεση του παραπάνω συμβόλου, που πραγματικά τείνει να εξαφανιστεί από το δημόσιο χώρο μας.

Αποσύρθηκε από τις μετώπες του εκθεσιακού κέντρου, έπαψε να είναι λογότυπο του δήμου και φυσικά εξαλείφτηκε από το περιοδικό του δήμου, που από χρόνια έχει σταματήσει να εκδίδεται. Υπεστάλη η  σημαία  με το σύμβολο του Αρκαλοχωρίου! Στις εικόνες που ακολουθούν φαίνεται η παραπάνω αλήθεια και το εύστοχο της επιλογής του συλλόγου.

  Ευτυχώς λοιπόν που βρέθηκε ο μινωικός πέλεκυς  χάρη στην εξαίρετη έμπνευσή σας, που σίγουρα περιείχε το ανάλογο μήνυμα προς όλους ώστε να μην τον ξαναχάσουμε.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΤΗ ΜΕΤΩΠΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ

Βεβαίως, «ο διπλούς πέλεκυς βρέθηκε και είναι πλέον στη θέση του», δηλαδή σε ένα νοερό κουτάκι του μυαλού ή της καρδιάς μας και γι’ αυτό «το σύμβολο της πόλης μας είναι ασφαλές».

Όμως, αυτό θα είναι ελλιπές αν δεν συνοδευτεί με την αποκατάστασή του σε κάθε δημόσιο χώρο, σημαία, δημοτικό έντυπο, προθήκη προβολής ή διαφημιστικό. Είναι το κυρίαρχο Μινωικό σύμβολο και ασφαλώς ανήκει περισσότερο στον ομώνυμο δήμο που είναι ο δικός μας.

Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ! ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;

 Οι θεσμοί οι σημαίες και τα σύμβολα δεν πρέπει να εγκαταλείπονται, διότι τότε υπάρχει άρνηση της ιστορίας,  της ταυτότητάς μας και των πραγματικών συμφερόντων του τόπου, τα οποία επίσης  δεν πρέπει να υποτιμούμε.  

Ας βοηθήσουμε λοιπόν όλοι μαζί. Είναι ντροπή να βλέπουμε το σύμβολο του τόπου μας μόνο στο μουσείο Ηρακλείου!

Μπράβο και πάλι!

ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 1997 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΕΛΕΚΥ

ΤΟ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΗΜΟΥ   ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ!

ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΠΛΟΥΝ ΠΕΛΕΚΥ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ Μ ΓΛΕΖΟ ΚΑΙ Α ΣΑΝΤΑ

Φράγμα Πλακιώτισσας: Καλό το έργο αλλά…

Μεγάλος κίνδυνος για Γαρίπα και Καστελλιανά!

Υπεγράφη  η  σύμβαση ανάθεσης της μελέτης με τίτλο: «Αρδευτικό Δίκτυο Φράγματος Πλακιώτισσας».  Ένα μεγάλο αναπτυξιακό έργο για την ευρύτερη περιοχή που θα ωφελήσει τον πρωτογενή τομέα, τους αγρότες και την οικονομία της ευρύτερης περιοχής χαρακτήρισε την κατασκευή των αρδευτικών δικτύων του φράγματος Πλακιώτισσας ο κ. Αρναουτάκης.

Δυστυχώς όμως δεν θα ωφεληθούν όλοι στην ευρύτερη περιοχή, αν δεν ληφθούν εγκαίρως τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος στην κατάντη του φράγματος περιοχή.

Μεγάλη θα είναι ζημιά για τον τόπο μας αν δεν υπολογιστεί και αποδοθεί στον Αναποδάρη η απαραίτητη, επιβεβλημένη και νόμιμη οικολογική παροχή για τη διατήρηση της ζωής σε όλο του μήκος του. Ένας αναντικατάστατος υγροβιότοπος θα καταστραφεί συμπεριλαμβανομένης  και της  χλωρίδας και πανίδας του ομορφότερου φαραγγιού της ανατολικής Κρήτης, που καταλήγει στη Δέρματο.

Η μεγαλύτερη ζημιά θα γίνει στις Τ.Κ Καστελλιανών και Γαρίπας (λιγότερο σε Δεμάτι και Σκινιά), όπου η ποτάμια και παραποτάμια ζωή θα υποβαθμιστεί σημαντικά καθώς επίσης και η αγροτική οικονομία των κοινοτήτων  αυτών, αφού η μειωμένη ή η μηδενική παροχή νερού, θα μειώσει τις αρδευόμενες εκτάσεις. Κυρίως όμως θα καταστρέψει τον παραποτάμιο υδροφορέα που τροφοδοτείται όταν ανυψώνεται η στάθμη του ποταμού , γεμίζουν τα πηγάδια και εκατοντάδες αγρότες της περιοχής αρδεύουν τις καλλιέργειές τους παράγοντας πολλά και ποιοτικά προϊόντα.

Είναι γνωστό σε όλους,  ότι βασικός τροφοδότης του μακρύτερου ποταμού της Κρήτης, του Αναποδάρη, είναι οι πηγές της Πλακιώτισσας, τα νερά των οποίων θα αποταμιεύονται στο ομώνυμο φράγμα και δεν θα περισσεύει ούτε γραμμάριο νερού για τον ποταμό,  αφού η χωρητικότητα του φράγματος ανέρχεται στο υπέρογκο ύψος των 18.000.000 μ3 νερού.

Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις προς τους αρμόδιους φορείς που κάναμε  ως δήμος Αρκαλοχωρίου, ουδεμία μέριμνα ελήφθη για τον υπολογισμό της οικολογικής παροχής και  την πρόληψη του μεγάλου κινδύνου,  ενώ υπάρχει αυτή  η νομική υποχρέωση για κάθε φράγμα που κατασκευάζεται στη χώρα μας μετά την δημοσίευση της κοινοτικής οδηγίας 60/2000.

Άφησα τελευταίο τον ορισμό της οικολογικής παροχής που είναι η ελάχιστη ποσότητα νερού που πρέπει να κινείται στον ποταμό μετά το φράγμα που κατασκευάστηκε επ’ αυτού, για να μην καταστραφεί το οικοσύστημα στην κατάντη του φράγματος περιοχή.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι υπολογισμού αυτής της παροχής, που στην πλειονότητά τους είναι πολύπλοκοι. Πάντως σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερη  από 30 λίτρα ανά δευτερόλεπτο, δηλαδή όχι λιγότερο από 108 κυβικά μέτρα ανά ώρα. Στην περίπτωση του Αναποδάρη όμως και λόγο του μεγάλου μήκους του η ποσότητα αυτή πρέπει να είναι τουλάχιστον διπλάσια, δηλαδή 200 κ.μ ανά ώρα ή 1.700.000 κυβικά μέτρα νερού, κατανεμημένο σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, σύμφωνα με σχετική συμφωνία που θα συνυπογραφεί.

Είχα αναφερθεί και παλαιότερα στο ίδιο θέμα χωρίς να ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιοι. Ελπίζω ότι αυτή τη φορά θα αντιδράσουν κάποιοι με πρώτους τους προέδρους και κατοίκους των Καστελλιανών και Γαρίπας αλλά και των αντίστοιχων συνεταιρισμών και συλλόγων. Ας διευρύνουν λίγο το ενδιαφέρον και την προσφορά τους πέρα από τα (χρήσιμα και αυτά) πανηγύρια.