ΘΛΙΒΕΡΗ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΙΝΩΑ ΠΕΔΙΑΔΑΣ

 Δημοσιεύω κείμενο της παράταξης "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ" όπως το πήρα από την ιστοσελίδα της:

ΘΛΙΒΕΡΗ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΙΝΩΑ ΠΕΔΙΑΔΑΣ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ!

Σύμφωνα με τα διαφημιστικά της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης,  έφθασαν τους 296 οι δήμοι που συμμετέχουν ενεργά στο πρόγραμμα με το οποίο καλύπτεται το  92% της χώρας. Δηλαδή εμείς ανήκουμε στο 8% της έκτασης της χώρας και στους 29 δήμους,  από τους 325   της χώρας μας,  όπου δεν γίνεται  ανακύκλωση των απορριμμάτων!

Η ανακύκλωση που γινόταν άριστα  στο τόπο μας από το 2008 έως και το 2010,  καταργήθηκε  αμέσως από το  2011,  όταν τα ηνία του δήμου ανέλαβε η διοίκηση Ζ Καλογεράκη.

Η πάγια δικαιολογία τους (για όλα τα θέματα),   ότι δήθεν δεν έχουν χρήματα,  είναι απαράδεκτη. Πρώτον,   διότι δεν μπορεί όλοι οι άλλοι, ακόμη και οι ορεινοί και μειονεκτικοί δήμοι,  να έχουν χρήματα και εμείς να μην έχουμε. Μήπως δεν τα εισπράττουν ή τα κακοδιαχειρίζονται; Και δεύτερον, η ανακύκλωση δεν απαιτεί επιπλέον χρήματα, μάλλον δημιουργεί κέρδος παρά ζημία! Περισσότερα έσοδα από τα έξοδα!

Εάν επικαλεσθούν ως δικαιολογία την αδιαφορία ή  την ανικανότητα να διοικήσουν, θα είναι βέβαια ντροπή τους, αλλά τουλάχιστον θα είναι ειλικρινείς!

Ας ζητήσουν τουλάχιστον συγνώμη από τους δημότες για το ψέμα που τους είπαν, προ ενός έτους περίπου, ότι δήθεν ξεκίνησαν πιλοτικό πρόγραμμα  ανακύκλωσης, και ότι δήθεν θα ακολουθούσε το κανονικό πρόγραμμα!

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Αρκαλοχώρι 6.5.2016

ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΣΗΡΑΓΓΑ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ!

ΚΑΙ ΝΕΑ ΦΩΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύτηκε την 14.4.2016 στην έγκριτη εφημερίδα του Ηρακλείου «ΠΑΤΡΙΔΑ» με τίτλο:

«Οι πρόσφυγες και μετανάστες από τη Συρία και η ύδρευση του Ηρακλείου».

Συγγραφέας του εξαιρετικού δημοσιεύματος,  είναι ο Κύριος Γιώργος Παπαματθαιάκης  ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος. Τον άνθρωπο δεν έχω την τιμή να   τον  γνωρίζω προσωπικά, αλλά θεωρώ υποχρέωσή μου να  τον  συγχαρώ και να τον επαινέσω δημοσίως,  για την επιστημονική εμβρίθεια, την περιβαλλοντική ευαισθησία και κυρίως για την παρρησία του ενεργού πολίτη που δεν αφήνει ασχολίαστη και αντιδρά για  την περιβαλλοντική αλλά και οικονομική καταστροφή   που θα δημιουργήσει στον τόπο ένα έργο (σήραγγα Αποσελέμη), για το οποίο μάλιστα θα δαπανηθεί ένα τεράστιο χρηματικό ποσό!  Δεν είναι παραφροσύνη;

Παραθέτω ένα  απόσπασμα του παραπάνω άρθρου που έχει σχέση με το πολύ κρίσιμο για τον τόπο μας θέμα:

«Το φράγμα Αποσελέμη με την κατά παράβαση των τεχνικών κανονισμών ανέγερση του με αποτέλεσμα στα 15 χρόνια της λειτουργίας του να πληρωθεί μόλις το 40% της χωρητικότητας του, συνεχίζει σε εφαρμογή της αρχαίας ρήσης «ενός κακού μύρια έπονται» να γίνεται πρόξενος και άλλων καταστροφικών και πολυδάπανων ενεργειών.  Έτσι σήμερα διανοίγεται σήραγγα 8 έως 10 χιλιομέτρων δαπάνης μέχρι και 20 εκ. ευρώ. για την απόληψη των υδάτων της καταβόθρας του Οροπεδίου Λασιθίου και την οδήγηση τους στο φράγμα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι καταστρεπτικές συνέπειες αυτής της ενέργειας που σύμφωνα με επίσημη γνωμοδότηση του έγκριτου κρατικού Ι.Γ.Μ.Ε. (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) τα νερά της καταβόθρας του Οροπεδίου είναι αυτά που εμποτίζουν ολόκληρη την επαρχία Πεδιάδας από Γούβες μέχρι και του Νιπηδιτού, στο νοτιότερο της άκρο, με αποτέλεσμα την αποξήρανση των φρεάτων και των γεωτρήσεων της.

Με τις παραπάνω καταστρεπτικές ενέργειες και της επερχομένης, όπως παραπάνω, ανομβρίας αναγκαστικά πλέον επιβάλλεται η εφαρμογή της μόνης και αποτελεσματικής λύσης που η φύση προίκισε την περιοχή του Ηρακλείου με την εκμετάλλευση των υδάτων της εγγύτατα της πόλης διαχρονικής πηγής του Αλμυρού με τη σχεδόν σταθερή ετήσια απόδοση της τάξεως 200 εκ. μ3 χαμηλής αλμυρότητας απόλυτα καθαρού νερού που με τις σύγχρονες χαμηλής δαπάνης μεθόδους το Ηράκλειο και η ευρύτατή του περιοχή θα αποκτούσαν μια αστείρευτη πηγή απόλυτα καθαρού και χαμηλού κόστους γλυκό, πόσιμο νερό».

            Ένας ευαίσθητος άνθρωπος  και επιστήμονας  διαπιστώνει, ανησυχεί και προειδοποιεί για τον  προφανή κίνδυνο! Εμείς, τα μεγάλα θύματα τι κάνουμε;  Κανένα σχέδιο; Καμία αντίδραση; Περιμένουμε απλά το μοιραίο;

Αν αυτό είναι αληθές, τότε πραγματικά είμαστε άξιοι της τύχης μας!

ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙ 15.4.2016

ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΙΝΩΑ ΠΕΔΙΑΔΑΣ;

Η ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΩΝ ΕΧΟΥΝ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Η παρούσα χρονιά εξελίσσεται στη χειρότερη από όλες για τα τελευταία τουλάχιστον 30 χρόνια σε ότι αφορά τις βροχοπτώσεις. Από την άλλη Μεριά, η μέση θερμοκρασία είναι η  υψηλότερη των τελευταίων 50 τουλάχιστον ετών. Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω παραγόντων οδηγεί στο εύλογο  συμπέρασμα ότι τα υδατικά αποθέματα κατά τη χειμερινή περίοδο δεν  δέχτηκαν ούτε 1 κυβικό μέτρο νερό  από τις βροχοπτώσεις. Η λειψυδρία δεν είναι απλώς επαπειλούμενη, είναι  απολύτως βέβαιη. Μία λειψυδρία η οποία θα αποτελέσει τη χαριστική βολή για την οικονομία του τόπου μας.

Το μέλλον του τόπου μας προδιαγράφεται δυσοίωνο. Οι τελευταίες πληροφορίες που έχουμε είναι ότι ήδη υπάρχει πτώση της στάθμης των γεωτρήσεων σε όλη την έκταση του Δήμου. Πριν καλά-καλά αρχίσει η άντληση για τις ανοιξιάτικες και τις καλοκαιρινές αρδεύσεις.   Τι θα γίνει το καλοκαίρι και το φθινόπωρο οπότε η ζήτηση για νερό είναι πολύ μεγάλη;

Υπάρχει η γνώση της τραγικότητας της κατάστασης και  των κινδύνων που περικλείουν η δυσμενέστατες κλιματικές συνθήκες που επικρατούν για τον τόπο και τους ανθρώπους του; Η δημοτική αρχή τι κάνει; Γνωρίζει το θέμα;  Και αν το γνωρίζει τι κάνει για να μειώσει αυτές τις επιπτώσεις;  Δεν κάνει απολύτως τίποτα. Ή μάλλον κάνει οτιδήποτε αντίθετο με αυτό που θα έπρεπε να κάνει.

Τίποτε άλλο παρά  μόνο μερικές ανόητες φλυαρίες που ελέχθησαν στο δημοτικό συμβούλιο για το θέμα του έργου του Αποσελέμη μεταξύ των οποίων το αμίμητο:  “θα πάρουμε νερό από τον Αποσελέμη” και επίσης το κουφό: “θα συμμετέχουμε στην διαχείριση του έργου του Αποσελέμη”! Η ελαφρότητα και η ανοησία σε όλο της το μεγαλείο!

Θα δώσω μερικά παραδείγματα της ανόητης συμπεριφοράς της δημοτικής αρχής η οποία αποτελεί, μαζί με την ανομβρία,  σοβαρό παράγοντα κινδύνου αφού αδυνατεί όχι μόνο να κάνει το σωστό αλλά και να κατανοήσει  τη σοβαρότητα της κατάστασης:

1. Στο τέλος του 2010, κάποιοι ανόητοι έκλεψαν το σωλήνα άρδευσης που είχαμε τοποθετήσει και συνέδεε τα αρδευτικά δίκτυα Καραβάδου και Σκινιά και ο οποίος τροφοδοτούσε με νερό τις χειμερινές και ανοιξιάτικες καλλιέργειες της περιοχής με φυσική ροή και φυσικά με μηδενικό κόστος για το δήμο. Το έργο λειτουργούσε όσο καιρό έτρεχε ο ποταμός Μπαρίτης, και αφού προηγουμένως είχε γεμίσει το φράγμα Καραβάδου. Έξι χρόνια μετά, η διοίκηση του δήμου δεν εδέησε να αποκαταστήσει την πολύτιμη αυτή σύνδεση που εξυπηρετεί τους αγρότες και φέρει ανέξοδα έσοδα στο δήμο!
2. Σε μιά τέτοια επικίνδυνη συγκυρία, δεν αντλούν το νερό που τρέχει  στον ποταμό κατάντι από την λιμνοδεξαμενή του Σκινιά, με τα αντλητικά μηχανήματα που έχουμε τοποθετήσει εκεί,  για να εμπλουτίζουν την δεξαμενή με νερό όταν υπάρχει ανάγκη.  Επικαλούνται την  βλακώδη δικαιολογία ότι: << θα κοστίζει πολύ το νερό αφού υπάρχει ο κίνδυνος να χρεωθούμε το ρεύμα με το οικιακό τιμολόγιο>>!  Αν και δεν υπάρχει λόγος να γίνει κάτι τέτοιο αφού η χρήση είναι αυτονόητα αρδευτική, με έναν απλό υπολογισμό αποδεικνύεται ότι ακόμα και αν χρεωνόταν ο δήμος με τιμολόγιο ύδρευσης από τη ΔΕΗ,  το νερό αυτό θα κόστιζε λιγότερο από το ένα τρίτο  από όσο το κόστος της μεταφοράς της ίδιας ποσότητας νερού από τις γεωτρήσεις του Αναποδάρη,  σε απόσταση πάνω από πέντε χιλιόμετρα και συνολικό ύψος πάνω από 300 μέτρα!
3. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, κατασκευάσαμε το μικρό φράγμα του Δεματίου στον Αναποδάρη.  Από αυτό,   την  άνοιξη  και τους πρώτους μήνες του καλοκαιριού οι αγρότες της τοπικής κοινότητας πότιζαν τα χωράφια τους με ελάχιστη κατανάλωση  ρεύματος  από την ΔΕΗ, επειδή η άντληση γινόταν από μηδενικό βάθος και η προώθηση του νερού γινόταν  σε πολύ μικρό ύψος σε μια  περιοχή ίση με το 80% της αρδευόμενης έκτασης του χωριού. Μετά την ανάληψη της διοίκησης του δήμου από την παρούσα δημοτική αρχή, το έργο εγκαταλείφθηκε και προτιμούν, ενώ το νερό τρέχει άφθονο στον ποταμό,  να μεταφέρουν το νερό από τη  γεώτρηση που είναι  σε  απόσταση 3.000 μέτρων, με ύψος άντλησης πάνω από 250 μέτρα  και με κόστος νερού σε ρεύμα, τουλάχιστον δεκαπλάσιο!
4. Οι διαρροές νερού που  δεν επισκευάζονται για εβδομάδες ή και μήνες, οι συνεχείς υπερχειλίσεις δεξαμενών που  δεν ελέγχονται και οι τεράστιες κλοπές νερού που δεν αντιμετωπίζονται, ιδιαιτέρως σε μια τέτοια άνομβρη χρονιά όπως η φετινή είναι απόδειξη της αδιαφορίας, της ανικανότητας και της ανεπάρκειας της διοίκησης του δήμου.

Κατά τα άλλα,  δεν υπάρχουν χρήματα! Τότε γιατί τα σπαταλούν τόσο αλόγιστα; Επιβεβαιώνουν την παροιμία: “του φτωχού (στο μυαλό;) το σχοινί,  μονό δεν φτάνει, διπλό φτάνει και περισσεύει”.

Τέλος, κάνω για τελευταία φορά έκκληση να ενδιαφερθούν επί τέλους οι αρμόδιοι για το θέμα του υπό καταστροφή υδροφορέα της περιοχής μας. Το θέμα του ελέγχου των αντλήσεων τρίτων και κυρίως του Ηρακλείου πρέπει να ρυθμιστεί άμεσα και υπό το φως των νέων δεδομένων.

Ήδη το Ηράκλειο παίρνει νερό από τον Αποσελέμη, προετοιμάζεται για αφαλατώσεις στον Αλμυρό και ταυτόχρονα ολοκληρώνεται το περιβαλλοντικό έγκλημα της σήραγγας τροφοδοσίας του φράγματος Αποσελέμη από το οροπέδιο Λασιθίου Έργο που θα στερέψει μεγάλο μέρος των πηγών ανεφοδιασμού των γεωτρήσεών μας με νερό.  Η καταστροφή του τόπου είναι προ των πυλών.

Τα αντιρροπιστικά μέτρα για την σωτηρία του τόπου  γίνονται πλέον άμεσης προτεραιότητας και ευθύνης. Το παρόν καθεστώς με το Ηράκλειο δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ο αυστηρός έλεγχος των αντλήσεων του Ηρακλείου σε πρώτη φάση, και ο οριστικός  τερματισμός τους σε δεύτερη, όταν πλέον το Ηράκλειο θα καλύπτει το μέγιστο μέρος των αναγκών του από νέες πηγές, είναι κάτι αναπόφευκτο.  

Είναι απαράδεκτο να αντλεί με τη σήραγγα  από το χώνο του οροπεδίου το νερό,  μεγάλο μέρος του οποίου θα κατέληγε στις  γεωτρήσεις μας, και ταυτόχρονα με τις γεωτρήσεις που έχει στην περιοχή μας να παίρνει και ότι υπόλοιπο απομένει!

Για όλους τους παραπάνω λόγους, σε συνεννόηση με το δήμο Ηρακλείου  που τόσα χρόνια και χωρίς ανταλλάγματα, εν αντιθέσει με τη στάση  άλλων περιοχών του Νομού,  πρόθυμα βοηθήσαμε, πρέπει άμεσα να συμφωνηθεί η διακοπή της  λειτουργίας των γεωτρήσεών του, αρχής γενομένης άμεσα με την παύση δύο γεωτρήσεων και την μεταφορά τους στη διαχείριση του δήμου Μινώα Πεδιάδας. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και τα επόμενα χρόνια μέχρι την οριστική παύση λειτουργίας όλων των παραπάνω γεωτρήσεων, και μόνο σε μεγάλη ανάγκη να επιτρέπεται η άντληση από ορισμένες και μόνο γεωτρήσεις για το Ηράκλειο.

Άλλωστε το Ηράκλειο, έχει εναλλακτικές λύσεις και δυνατότητες!  Εμείς αν χάσουμε το νερό ή πέσει ακόμη περισσότερο η στάθμη άντλησης θα έχουμε χάσει κάθε ελπίδα για το μέλλον!  

Ελπίζουμε ότι όλοι, διοίκηση και κάτοικοι,  συλλογιζόμενοι την κρισιμότητα του θέματος, την ιστορικότητα των στιγμών και τις ευθύνες που όλοι έχουμε, θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να αποφύγουμε τη μεγάλη καταστροφή που δυστυχώς έρχεται.

Αρκαλοχώρι 4.4.2016

Χ Γιαννόπουλος

ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ 500 ΕΥΡΩ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΟΥΤΑΡΗ

ΠΡΩΤΑ ΙΣΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΙΣΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΒΑΡΩΝ

Μόλις προ ολίγων ημερών, και ενώ είχαν ξεκινήσει οι αγροτικές κινητοποιήσεις, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κύριος Μπουτάρης, πρότεινε να επιβληθούν δίδακτρα 500 € ετησίως στους φοιτητές του Πανεπιστημίου.

Ο ίδιος μάλιστα σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή ανέφερε ότι από τους φοιτητές, εισρέουν κάθε μήνα  στην πόλη της Θεσσαλονίκης, ποσά που  υπερβαίνουν τα 100 εκατομμύρια €.

Αναλογίστηκε άραγε ο κύριος Μπουτάρης,  ποιοι είναι αυτοί που πληρώνουν τα 100 εκατομμύρια ετησίως στην πόλη του και αν  αντέχουν να δώσουν,  επιπλέον αυτών,  και κάποια ακόμη εκατομμύρια με   το πεντακοσάρικο που ζητάει;

Γνωρίζει άραγε, ότι η πλειοψηφία ίσως αυτών  των  φοιτητών που δαπανά τα παραπάνω χρήματα,  είναι παιδιά αυτών των ταλαιπωρημένων αγροτών που διαμαρτύρονται για τις υπέρογκες  ασφαλιστικές και φορολογικές επιβαρύνσεις που σχεδιάζει  γι αυτούς η κυβέρνηση;

Σκέφτηκε ποτέ ότι αυτά τα αγροτόπαιδα πληρώνουν υπέρογκα ποσά για να σπουδάσουν στην πόλη του,  αφού δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά δεδομένου ότι στα χωριά τους δεν υπάρχουν πανεπιστήμια;  Σκέφτηκε  επίσης, να συμπαρασταθεί σε αυτούς τους ανθρώπους που αιμοδοτούν με μεγάλα ποσά την πόλη του και να τους βοηθήσεις στον αγώνα τους;

Συλλογίστηκε  άραγε,  ότι η δωρεάν παιδεία που είναι πραγματικότητα για τους δημότες του καθώς και για τους δημότες των Αθηνών και λίγων  ακόμη μεγάλων πόλεων της Χώρας, για τα παιδιά των αγροτών και των υπολοίπων κατοίκων της υπαίθρου, είναι στην ουσία κενό γράμμα;

Λογάριασε ποτέ ότι τα, επί πλέον από την αστική οικογένεια, χρήματα που επιβαρύνεται μία μέση  αγροτική οικογένεια της υπαίθρου (των χωριών της χώρας μας), για να σπουδάσει τα παιδιά της, είναι περισσότερα όχι μόνο από το εισόδημα της περιουσίας της, που θέλει να υπέρ φορολογήσει ο κ. Κατρούγκαλος,  αλλά και από την ίδια την αξία αυτής της περιουσίας;  Γιαυτό, πολλοί φτωχοί αγρότες, αναγκάζονται να πουλήσουν  τα χωράφια τους για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους τα παιδιά τους.

Συμπέρασμα για τους αγρότες - μήνυμα προς την κυβέρνηση:

Ναι στην αναλογική  συμμετοχή στα βάρη, αφού όμως πρώτα εξασφαλιστεί για όλους, (και τους αγρότες), η ισονομία, η ισοπολιτεία και οι ίσες ευκαιρίες, όπως επιτάσσει το σύνταγμα της Χώρας μας!

Αρκαλοχώρι 8.2.2016

Χαράλαμπος Γιαννόπουλος

Υ. Γ Το κείμενο αυτό πρέπει να συσχετισθεί με το προηγούμενο καθώς και με άλλα που θα ακολουθήσουν και αναδεικνύουν τις ιδιαιτερότητες του αγροτικού προβλήματος της Χώρας μας.

ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ!

 

Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΩΣΗ

Ο απλός άνθρωπος πιστεύει ότι εάν κάτι αρχίσει να πέφτει θα φτάσει σε ένα κατώτατο σημείο, όπου θα σταματήσει ή για τους περισσότερο ελπίζοντες,  θα αρχίσει ίσως, να ανεβαίνει και πάλι,  στα πλαίσια μιας ελλειπτικής τροχιάς. Δυστυχώς, αυτό δεν το εγγυάται κανένας, και κανένας δεν μπορεί να εξασφαλίσει ότι υπάρχει κατώτατο σημείο ή ότι η τροχιά έχει τη μορφή της έλλειψης.

    Φαίνεται δυστυχώς ότι η αγροτική επαρχία της χώρας μας πέφτει με επιτάχυνση βαρύτητας, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει παρουσιαστεί δύναμη όχι να σταματήσει αλλά ούτε καν να μειώσει την ταχύτητα της πτώσης. Ποιος άραγε από τους κατοίκους της υπαίθρου δεκαετιών του ’60, του ’70 ακόμα και του ’80,  θα μπορούσε να φανταστεί  ότι τα περισσότερα σχολεία, που έσφυζαν από ζωή θα έκλειναν, ότι η πλειοψηφία των κατοίκων θα έφευγε, οι βασικές υποδομές θα έμεναν περίπου στην ίδια κατάσταση και ότι όλος σχεδόν ο αγροτικός χώρος θα μετατρεπόταν σε ένα απέραντο γηροκομείο; Ποιος άλλωστε θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα ερχόταν εποχή κατά την οποία ο αγρότης με 4 κιλά λαχταριστά σταφύλια δε θα μπορούσε να αγοράσει ένα  μπουκάλι νερό ή ότι 2 κιλά σταφίδα δε θα έφταναν για να πιει έναν καφέ;

    Στις υποχρεώσεις είμαστε όλοι ίσοι στην Ελλάδα, το προβλέπει και το Σύνταγμα. Για τα δικαιώματα βέβαια ας μη γίνεται λόγος. Εκεί έχουμε τρεις κατηγορίες Ελλήνων, τους Αθηναίους, τους υπόλοιπους αστούς και τους καθεαυτό επαρχιώτες, αγρότες στην πλειοψηφία τους  και σε μικρότερο ποσοστό άλλες επαγγελματικές ομάδες.

Η ανισότητα και η μεταφορά εισοδήματος προς   τα αστικά κέντρα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, δυστυχώς χωρίς να το αντιλαμβάνεται, ο αγροτικός κόσμος που στην μεγάλη πλειοψηφία του κατοικεί στην ύπαιθρο. Μεγαλύτερο ακόμα και από το καταστροφικό ασφαλιστικό και φορολογικό μαζί, που είναι το θέμα των ημερών!

Γιατί άραγε δεν προβάλλεται το θέμα αυτό από τους αγρότες ανάλογα με την σπουδαιότητα  που έχει για τη ζωή τους την ίδια, αφού άδικα και παράλογα, καθημερινά και με διάφορους τρόπους,  αφαιρούνται χρήματα από τους ίδιους με κατεύθυνση τα αστικά κέντρα και το Κράτος;

Γιατί αναφέρονται  μόνο ή κυρίως  στην τιμή του πετρελαίου και στην ακρίβεια των εφοδίων και δεν αναφέρονται  καθόλου στα αντικίνητρα ζωής που έχει θεσμοθετήσει  εναντίον τους το αστυκεντρικό Κράτος μας,  το οποίο επιπλέον προσποιείται ότι δεν γνωρίζει την αδικία εις βάρος των κατοίκων της υπαίθρου που στην πλειοψηφία τους είναι αγρότες;

Η ροή του χρήματος από την αγροτική επαρχία, ακολουθεί την πορεία: Αγροτική Επαρχία - πρωτεύουσα Νομού - έδρα Περιφέρειας - Θεσσαλονίκη και φυσικά ΑΘΗΝΑ, με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό.

Στην Αθήνα ή καλύτερα στο Νομό Αττικής με 1,5 € μπορεί ο πολίτης να κυκλοφορεί με όλα τα μέσα μεταφοράς, όλο το 24ώρο, σε όλο το νομό. Σε μία κωμόπολη της επαρχίας όμως,  αν θελήσει ο πολίτης να επισκεφτεί όλα  τα χωριά του δήμου του, χρειάζεται παραπάνω από 200 €! Το 1,5 € δε φτάνει καν να πας από τη μία άκρη του Αρκαλοχωρίου στην άλλη. Πως δικαιολογείται άλλωστε ότι οι συγκοινωνίες της Αττικής και της Θεσσαλονίκης  επιδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό με τεράστια ποσά ενώ  της επαρχίας με μηδέν;

Σύμφωνα με απόρρητη μελέτη του υπουργείου Οικονομικών, την οποία αποκάλυψε «Το Βήμα της Κυριακής» στις 26 Ιανουαρίου 2014, την περίοδο 2007-2013 οι αστικές συγκοινωνίες της Αττικής έλαβαν συνολική επιδότηση 980 εκατ. ευρώ για όλα τα συγκοινωνιακά μέσα. Την ίδια στιγμή, το άθροισμα των επιδοτήσεων του ΟΑΣΘ και των αποφάσεων που πέτυχε στα διαιτητικά δικαστήρια έφτασε τα 910 εκατ. ευρώ. Αυτά τα ποσά επιβαρύνουν, μέσω της φορολογίας,  και τους αγρότες της υπαίθρου που πληρώνουν πολλαπλάσια για τις μετακινήσεις τους! Είναι μήπως δίκαιο και συνταγματικό; Αυτό και τόσα άλλα που αναφέρονται σε αυτό το άρθρο έχουν περάσει καθόλου από το μυαλό του κ. Κατρούγκαλου;

Τα παιδιά των αστών έχουν ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση σε όλους τους αθλητικούς χώρους, διότι τα λειτουργικά τους έξοδα καλύπτονται από το κράτος. Τα παιδιά των δημοτών μας όμως, συνήθως αγροτόπαιδα,  πρέπει να πληρώνουν είσοδο, διότι τα γυμναστήριά μας δεν χαρακτηρίστηκαν «εθνικά» από το κράτος,  όπως έγινε με εκείνα των μεγάλων πόλεων. Τα δικά μας γυμναστήρια πως τα χαρακτήρισαν; Δυστυχώς η δύναμη του συνειρμού οδηγεί τη σκέψη στην απαίσια λέξη: «αντεθνικά».

Είναι γεγονός ότι οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, από τον αείμνηστο Κων/νο Καραμανλή έως και τον Αντώνη Σαμαρά, έδωσαν έμφαση στις υποδομές που αφορούσαν κυρίως την Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα και άφησαν σχεδόν στην τύχη της την αγροτική επαρχία, με μια μικρή παρένθεση μόνο την τετραετία 1981 – 1985 του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η αστυφιλία δεν προήλθε από κάποια ξαφνική μετάλλαξη ή ιδιοτροπία των κατοίκων,  αλλά ήταν συνέπεια κυβερνητικών πολιτικών, που στην ουσία τους θεσμοθέτησαν κίνητρα για την εγκατάσταση στις πόλεις και αντικίνητρα για τη διαβίωση στην ύπαιθρο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το μέγιστο των πόρων των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ευρωπαϊκά προγράμματα) αλλά και του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, κατευθύνθηκαν στην Αττική και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Αν μάλιστα δεν υπήρχε,  μέριμνα της Ευρωπαικής επιτροπής και όχι των Ελληνικών κυβερνήσεων, για κατανομή κάποιων (λίγων) πόρων προς  την αγροτική επαρχία, δεν θα είχαμε πάρει ούτε αυτά τα λίγα και ανεπαρκή που τελικά πήραμε.

Ο αστικός προσανατολισμός και η αστυκεντρική αντίληψη των κυβερνήσεων συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ακόμα και τώρα που η ροή πληθυσμού προς τις πόλεις έχει μειωθεί σημαντικά (επειδή έχει αποδεκατιστεί ο πληθυσμός της επαρχίας), η ροή οικονομικών πόρων προς τα αστικά κέντρα αυξάνεται όχι μόνο από την κρατική πολιτική αλλά και από την ίδια την οικονομία των αγροτικών νοικοκυριών.

Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω είναι μονόδρομος, ο επαρχιώτης δεν μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά. Ακόμη και το τηλεφώνημα μέσω σταθερών, που σήμερα είναι από τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου, κοστίζει σχεδόν δύο φορές περισσότερο στον επαρχιώτη από ότι στον Αθηναίο, ενώ γίνεται για την εξυπηρέτηση της ίδιας ανάγκης από την ίδια υπηρεσία. Παράδειγμα,  τηλεφώνημα σε ένα υπουργείο, σε ένα νοσοκομείο ή σε μια δημόσια υπηρεσία. Όπως βλέπετε το κράτος μας έχει δωρίσει το «προνόμιο» της υπεραστικής μονάδας η οποία παλαιότερα ήταν μέχρι και 50 φορές ακριβότερη από την αστική!

Έχουμε βέβαια και ένα άλλο σημαντικό «προνόμιο», που αφορά την εγκατάσταση ρυπογόνων βιομηχανιών όπως τα πυρηνελαιουργεία, τα λατομεία κ.ά., τα οποία κατά την άποψη ορισμένων πρέπει να τα δεχθούμε μετά χαράς στον τόπο μας. Για επιχειρήσεις χαμηλής όχλησης, ούτε λόγος. Αυτές πρέπει να γίνονται στα αστικά κέντρα!

Εάν δε φοβόμουν την υπερβολή θα έλεγα ότι τα θεσμοθετημένα αντικίνητρα ανάπτυξης του αγροτικού χώρου τείνουν να μας προσδώσουν μειονοτικά χαρακτηριστικά μέσα στην ίδια μας τη χώρα.

Πιστεύουν, άραγε, οι σοφοί των Αθηνών ότι ένα χωριό που έχασε τους μισούς κατοίκους του,  χρειάζεται τα μισά χρήματα για να συνεχίσει να επιβιώνει; Πιστεύουν δηλαδή ότι το χωριό αυτό δε θα συνεχίσει να θέλει ύδρευση, συντήρηση του νεκροταφείου, του σχολείου, δημοτικούς και αγροτικούς δρόμους κλπ, ή ότι τα παραπάνω έργα θα γίνονται πλέον με τα μισά χρήματα ως δια μαγείας; Η παραπάνω πολιτική οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη οικονομική καχεξία και κοινωνική υποβάθμιση των αγροτικών περιοχών και φυσικά του επιπέδου ζωής των αγροτών και των οικογένειών τους.

Γίνεται ολοφάνερο ότι τα αγαθά της δημοκρατίας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας δεν κατανέμονται δίκαια σε όλη τη χώρα και οπωσδήποτε εξαιρούνται οι αγροτικές περιοχές και οι κάτοικοί τους, οι οποίοι «απολαμβάνουν» την ισότητα μόνο στο σκέλος των υποχρεώσεων!

Ήδη, τα μηνύματα για την κατεύθυνση των πόρων και  του παρόντος ΕΣΠΑ, δημιουργούν την εικόνα ότι τίποτα δεν θα αλλάξει. Θα έχει και αυτό  την ίδια τύχη με τα προηγούμενα σε ότι αφορά την αγροτική επαρχία της χώρας μας. Τι θα κάνει η νέα κυβέρνηση που προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές; Τα δείγματα δεν είναι καλά. Πολιτικές τύπου Κατρούγκαλου, όχι μόνο δεν υπόσχονται καλύτερες ημέρες για τους αγρότες και τις οικογένειές τους, αλλά ακριβώς το αντίθετο!  

Το χειρότερο;  Τα μέτρα αυτά επιβεβαιώνουν την άποψη ότι δεν έχει κατανοηθεί η ουσία του αγροτικού προβλήματος της χώρας, που δεν είναι θέμα ασφάλισης ή θέμα αγροτικού εισοδήματος και της  φορολόγησής του, αλλά ευρύτερο κοινωνικοοικονομικό πρόβλημα που αφορά όλοι την αγροτική κοινωνία και αγγίζει τα όρια των συνταγματικών δικαιωμάτων της, που συστηματικά παραβιάζονται.

Είναι γεγονός ότι όλοι οι πολίτες της υπαίθρου είτε ψήφισαν είτε όχι τη νέα κυβέρνηση, έτρεφαν ελπίδες για μια νέα πολιτική που δε θα αγνοούσε  την αγροτική επαρχία και την ουσία των προβλημάτων των αγροτικού κόσμου που  δεν ζητά ελεημοσύνη αλλά δικαιοσύνη.

Εάν και αυτή η τελευταία ευκαιρία χαθεί η ελληνική επαρχία θα πάψει οριστικά πλέον να αποτελεί ζων τμήμα της χώρας και η Ελλάδα θα θυμίζει επαρχία της βυζαντινής αυτοκρατορίας στην παρακμή της. Δηλαδή θα έχουμε μία εξαθλιωμένη ύπαιθρο και 30 ή 40 πόλεις όπου θα συγκεντρωθεί το μέγιστο του πληθυσμού. Θα χρειάζεται μόνο να κατασκευαστούν τα αντίστοιχα κάστρα για να συμπληρωθεί η εικόνα.

        Αρκαλοχώρι 5.2.2016

Χαράλαμπος Γιαννόπουλος

            πρώην δήμαρχος Αρκαλοχωρίου

   

ΠΕΡΙ… ΕΡΓΟΥ

ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΑΙ ΩΦΕΛΙΜΟ  Ή ΝΟΜΙΜΟ ΚΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟ;

Οδεύοντας, μετά από πολύ καιρό, προς το χωριό  Αυλή  ένιωθα όπως κάθε φορά, την ίδια  χαρά,  διότι αυτό το έργο ήταν δικής μου εμπνεύσεως, αποφάσεως,  καθώς και  η κατά προτεραιότητα ένταξή του στο σχετικό πρόγραμμα. Ένα έργο τεράστιας ωφελιμότητας και με ελάχιστη δαπάνη.

Ανεβαίνοντας στην κορυφή της κεφάλας και κατηφορίζοντας  προς την Αυλή, ξετυλίγεται  μπροστά μας η θεσπέσια εικόνα  του όμορφου τοπίου που εκτείνεται  από τον Νιπιδιτό  Βόρια, την Παναγιά και τους Κασσάνους Ανατολικά και μέχρι το Ίνι και τα άλλα χωριά δήμου  Νότια, διεσπαρμένα μέσα στον τεράστιο καταπράσινο ελαιώνα που τα περιβάλλει.

 Η θέα όμως του μεγαλοπρεπούς νέφους που έβγαινε από τα φουγάρα του Πυρηνελαιουργείου, το οποίο  με τη βοήθεια  του βοριά κάλυπτε  ολόκληρη την Αυλή,  με απόσπασε από την παραπάνω σκέψη και με οδήγησε σε νέες σκέψεις,  δηλαδή, πόσο μπορεί  να βλάψει  τον τόπο,  η αδιαφορία, η ανεπάρκεια, η ανικανότητα  και η ασυνέπεια της  ηγεσίας του.

Κατέβηκα στο  χωριό, προχώρησα στο δρόμο προς Κασσάνους και σταμάτησα στη βρύση της Αυλής που μου αρέσει ιδιαίτερα. Κατέβηκα από το αυτοκίνητο και αμέσως,  η βαριά μυρωδιά του νέφους ήρθε στα ρουθούνια μου.  Αναρωτήθηκα πως αντέχουν αυτοί οι άνθρωποι, και για πόσο θα αντέχουν αυτή την κατάσταση!  Φτάνουν άραγε μερικά τσουβάλια δωρεάν πυρηνόξυλο για να αντισταθμιστούν οι τεράστιες ζημιές για τους ίδιους και τα παιδιά τους;

Ανέβηκα προς το Γαζέπη Μύλο και όσο πλησίαζα  προς την πηγή του νέφους,  η κατάσταση γινόταν όλο και περισσότερο αποπνικτική. Σε ένα λιόφυτο, κοντά στο θερμοκήπιο του Χατζάκη,  κάποιοι ηρωικοί αγρότες μάζευαν τις ελιές τους,  κυριολεκτικά μέσα στην ομίχλη και στον καπνό. Έμοιαζαν  πιο πολύ με πυροσβέστες παρά με αγρότες! Πραγματικά ηρωικοί  καλλιεργητές! Απογοήτευση!  Αναρωτιέμαι: Μήπως δεν μας αξίζει η ομορφιά αυτού του τόπου; Ή αν μας αξίζει,  ποιοι πέταξαν τους αγώνες μας και τους μετέτρεψαν σε καπνό, ομίχλη και κατσίγαρο;

Επιστρέφοντας προς την αυλή,  μετά τη γέφυρα, βλέπω  τα σημάδια από την διέλευση του νέου (άχρηστου) αγωγού νερού  προς την (άχρηστη) νέα δεξαμενή, που μαζί με το νέο (άχρηστο) αντλητικό συγκρότημα που θα τοποθετηθεί στη γεώτρηση,  απαρτίζουν  συνολικά,  ένα  άχρηστο,  πολυδάπανο και ζημιογόνο αρδευτικό έργο.  Ξανασκέφτομαι τις πραγματικά τεράστιες δυνατότητες της ανοησίας,  ώστε να οδηγεί στην κατασκευή τέτοιων  άχρηστων έργων.

Τις σκέψεις μου διακόπτει μία αναπάντεχη συνάντηση.   Ένας αντιδήμαρχος του Δήμου μας, με πλησιάζει  και αφού με χαιρετά,  ευγενικά πρέπει  να πω, μου λέει τι ψάχνω στην αυλή,  και αν θεωρώ ότι είναι παράνομο το (παραπάνω)  έργο που κατασκευάζεται.   Συμπληρώνει μάλιστα, ότι: «σε έχουνε δει επανειλημμένως να περιφέρεσαι  στην περιοχή»!

Επιβραβεύοντας τον ευγενικό χαιρετισμό του, δε σχολίασα καθόλου το τελευταίο. Είπα όμως ότι, ουδέποτε χαρακτήρισα το έργο παράνομο αλλά απολύτως άχρηστο και αντιοικονομικό!  Είπα επίσης ότι, έχοντας μία τεράστια εμπειρία σχετικά με τα αρδευτικά  και γενικότερα με τα υδραυλικά έργα,  το έργο αυτό,  δεν θα το κατασκεύαζα ποτέ, επειδή  θεωρώ ότι όχι μόνο είναι ένα πραγματικά  άχρηστο έργο, αλλά και επειδή  επιβαρύνει το δήμο και τους πολίτες με ένα τεράστιο κόστος! 

Τώρα, για να καταλάβει ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται προσθέτω τα εξής:

Η έκταση η οποία θα ποτιστεί  από το παραπάνω έργο δεν υπερβαίνει τα 20 με 30 στρέμματα, καθώς όπως είναι γνωστό,  το 95% της έκτασης της κοινότητας Κασσάνων ποτίζεται ήδη από την παλιά δεξαμενή, η οποία είναι σε ένα ύψος που δεν υπερβαίνει τα 50 m.  Το συνολικό κόστος του έργου, που περιλαμβάνει τη νέα δεξαμενή στο υπερδιπλάσιο υψόμετρο,   το νέο δίκτυο μεταφοράς του νερού,  το νέο αντλητικό συγκρότημα κ.λ.π,  θα υπερβεί το ποσό των 300 χιλιάδων ευρώ,   και όλα αυτά,  για να  ποτιστούν επιπλέον,  30 περίπου στρέμματα!  

Το χειρότερο όμως απ' όλα,  είναι ότι το έργο αυτό θα έχει το τραγικό χαρακτηριστικό να ζημιώνει το δήμο, όχι μόνο με το υπερβολικό κόστος κατασκευής του,  αλλά και με ένα συνεχές κόστος για το μέλλον! Το  κόστος του ρεύματος για να ανεβαίνει  το νερό από την γεώτρηση στην νέα δεξαμενή θα είναι διπλάσιο  και παραπάνω, από όσο είναι το σημερινό κόστος ρεύματος για κάθε κυβικό μέτρο  νερού που θα χρησιμοποιείται από αυτή τη νέα δεξαμενή για τους αγρότες της κοινότητας!

  Αξίζει επίσης  τον κόπο να κάνουμε μία σύγκριση αυτού έργου,  με άλλα  επώνυμα έργα που κατασκευάστηκαν στο δήμο. Για παράδειγμα το έργο αυτό, κόστισε στο δήμο  περίπου 20% παραπάνω,  από  όσο  το πολύ επωφελές και πολύτιμο έργο του Φράγματος  των Παρτίρων!  Επίσης,  το έργο αυτό,  κόστισε  περισσότερο απ' ότι ο πραγματικά πολύτιμος δρόμος Αρκαλοχώρι - Αυλή,  που προανέφερα στην αρχή αυτού του άρθρου!

Από τη χρήση των δύο πολύτιμων έργων που προανέφερα, οι δημότες μας κερδίζουν κάθε ημέρα, ενώ για το παραπάνω περιττό και άχρηστο έργο, πέραν του αρχικού κόστους, θα επιβαρύνονται με την παραπανίσια αξία ρεύματος κάθε φορά που θα το χρησιμοποιούν.

Για παράδειγμα η δαπάνη που κάναμε για το έργο, «δρόμος Αρκαλοχώρι - Αυλή»,  έχει αποσβεστεί πολλές φορές μέχρι σήμερα. Κάθε φορά που ο πολίτης χρησιμοποιεί  αυτό το δρόμο,  κερδίζει  χρήματα και χρόνο σε σχέση με το αν χρησιμοποιούσε την παλιότερη διαδρομή. Αυτό είναι το χρήσιμο, το επωφελές έργο!

Αντιθέτως, κάθε πολίτης της κοινότητας Κασσάνων, κάθε φορά  που θα χρησιμοποιεί το παραπάνω αρδευτικό έργο, θα επιβαρύνεται με επιπλέον δαπάνη. Αυτό είναι το άχρηστο, το επιζήμιο έργο!

Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα που τίθεται στον τίτλο  του παρόντος άρθρου είναι πολύ απλή: 

Για εμάς τους πολίτες, το καλλίτερο θα ήταν ένα ωφέλιμο και νόμιμο έργο. Εάν όμως χρειαστεί να διαλέξουμε,  είναι 100 φορές προτιμότερο ένα  παράνομο αλλά  χρήσιμο και επωφελές έργο,   από ένα άλλο  νόμιμο μεν,  αλλά  άχρηστο και ζημιογόνο  έργο!

Προτιμούμε έργα επωφελή και χαμηλού κόστους, έστω κι αν δεν έχει ακολουθηθεί όλη η  νομότυπη διαδικασία, από έργα μεγάλου κόστους και ελάχιστης ωφελιμότητας για τον πολίτη, για τα οποία  έχουν γίνει  όλες τις τυπικές διαδικασίες και εγκρίσεις που προβλέπονται από το νόμο. 

Άλλωστε, στην συνείδηση του πολίτη,  ποτέ δε θα νομιμοποιηθεί το οποιοδήποτε επιβλαβές έργο, τις ζημιές του οποίου θα τις πληρώνει σε όλη του τη ζωή,   μόνο και μόνο επειδή η προϋπήρξε  για αυτό, μία βλακώδεις απόφαση του οποιουδήποτε δημοτικού συμβουλίου που το κατέστησε «νόμιμο»!

ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙ  25.1.2016

ΜΑΡΙΝΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΠΛΑΚΑ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΘΕΣΗ.

Τι πιο φυσικό από αυτό; Ο υπηρέτης, ο εργάτης, ο προαγωγός του πολιτισμού,  ο άνθρωπος που έχει έργο ζωής τα γράμματα και τις τέχνες, ο άνθρωπος που όσο  κανένας άλλος έφερε τον απλό πολίτη κοντά στον πολιτισμό     και αντιστρόφως,   είναι ο καταλληλότερος για το αξίωμα του υπουργού.

Πανάξια η Μαρίνα μας για αυτή την τιμητική θέση! Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε η επιλογή της,  εκτός από τιμητική για την ίδια, να είναι τιμητική και για αυτούς που την πρότειναν.

Σοφά τα λόγια της κατά την ανάληψη των καθηκόντων:

“Εκείνο που προτίθεμαι  να κάνω η ίδια, εκτός από τις ιδέες που θα καταθέσω και οι οποίες ίσως να μην υλοποιηθούν, αλλά θα αποτελέσουν γόνιμο σπόρο γι’ αυτούς που θα έρθουν μετά από εμάς, είναι να καταγράψω όλα τα προβλήματα που έχει η διοίκηση του υπουργείου Πολιτισμού".  

"Πρέπει να αναδείξουμε το ρόλο του πολιτισμού σε μια κοινωνία που περνά βαθιά κρίση. Γιατί δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, αλλά μια βαθύτερη ηθική, πολιτισμική κρίση. Και νομίζω ότι αν το συνειδητοποιήσουμε ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι για να την υπερβούμε."

Με λίγα λόγια τα είπε όλα!

Εύγε Μαρίνα! Θερμά συγχαρητήρια από όλους τους συμπατριώτες σου, από όλους που εκτιμούν το έργο σου, από όλους εμάς που σε αγαπάμε γι’ αυτό που συνολικά είσαι!

Θερμές ευχές για υγεία και δύναμη! Όσο για την επιτυχία στα νέα, έστω και βραχυχρόνια καθήκοντά σου, είναι βέβαιη και αναμενόμενη!

29.8.2015

Χ Γιαννόπουλος

ΑΧΕΝΤΡΙΑΣ

ΑΧΕΝΤΡΙΑΣ 

 ΔΥΟ ΚΟΝΤΑΡΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Όταν άκουσα ότι ο Αλέκος Κατσαπρακάκης γράφει βιβλίο για το χωριό του, ήμουν σίγουρος ότι  δεν θα έγραφε κάτι «έτσι για να βγάλει την υποχρέωση», ότι δεν θα έγραφε κάποιες σελίδες ενός τετραδίου ή βιβλίου  τοποθετώντας εκεί τις παιδικές του μνήμες και μόνο, ότι δεν θα διέθετε τον πολύτιμο χρόνο  του για να δημιουργήσει κάτι συνηθισμένο, αντιγράφοντας ίσως πολλούς άλλους που έχουν κάνει παρόμοιες εργασίες.

Περίμενα ότι κάτι ξεχωριστό θα παρουσίαζε. Πίστευα ότι τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν, η αγάπη του για τα πράγματα και τους ανθρώπους και η λατρεία του για το χωριό του θα οδηγούσαν σε πραγματική δημιουργία έργου καλού και ωραίου.

Δεν έπεσα καθόλου έξω! Ή μάλλον, παρά την αδυναμία που του έχω, υποτίμησα το επίπεδο τελειότητας που θα κατακτούσε! Ο αγαπημένος φίλος, σύντεκνος και συνεργάτης, δίπλα στα έντονα  παιδικά συναισθήματα και μνήμες που είναι φανερό ότι τον οδηγούν σε αυτή την συγγραφική προσπάθεια, επέλεξε,  όπου χρειαζόταν,  την αυστηρή επιστημονική δεοντολογία και μέθοδο  ώστε να τοποθετήσει το αγαπημένο και περήφανο χωριό του, με ακρίβεια και αντικειμενικότητα στο χώρο, στο χρόνο, στην ιστορία, στη λαογραφία και στην παράδοση.

Είναι εντυπωσιακά τα ιστορικά, τα μορφολογικά, τα υδρογραφικά, τα οικονομικά στοιχεία και επίσης τα τοπωνύμια με τα εντυπωσιακής ακρίβειας τοπογραφικά.  Άραγε πόσο χρόνο και κόπο  κατανάλωσε για αυτό;  Και όλα αυτά μαζί με το εντυπωσιακό φωτογραφικό υλικό και ιδίως το γλαφυρό ύφος και τον απλό κατανοητό λόγο του συγγραφέα, μετατρέπουν την ανάγνωση του βιβλίου σε πραγματική απόλαυση.

Προσωπικά, με εντυπωσίασε το γεγονός ότι, στους τόσους αιώνες σκλαβιάς, δεν εγκαταστάθηκε κανένας τούρκος στο χωριό. Επίσης, μέσα από την μεθοδική παρουσίαση των οικογενειών και των συγγενειών τους, αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για ένα χωριό τροφοδότη στελεχών πολλών άλλων χωριών της γειτονικής και ευρύτερης περιοχής ακόμη και μέχρι το Ηράκλειο.

Οι ορεσίβιοι, δυναμικοί, σκληραγωγημένοι και εφευρετικοί λόγω της ανάγκης να επιβιώσουν σε ένα φτωχό και άγονο τόπο Αχεντριανοί, δημιουργούν και προκόβουν στις νέες τους πατρίδες, όπου Γης.

Όλοι μας, μέσα από τα επώνυμα των οικογενειών του Αχεντριά που καταγράφονται στο βιβλίο, αναγνωρίζουμε φίλους, γείτονες, συγγενείς, στελέχη της κοινωνίας μας, που ζουν, δημιουργούν και συνεργάζονται αρμονικά μαζί μας.

Τυπικός εκπρόσωπος αυτών των αποδήμων του Αχεντριά, είναι ο ίδιος ο συγγραφέας Αλέξανδρος  Κατσαπρακακης. Εγκαταστημένος από τη δεκαετία του 70 στο Αρκαλοχώρι, προσέφερε όσο ελάχιστοι στη ραγδαία ανάπτυξη του τόπου μας. Από την εποχή της επιτροπής κοινοτικής ανάπτυξης, ΕΚΑ, ως μέλος της και πρωτεργάτης, ως δημοτικός σύμβουλος, πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, αντιδήμαρχος, υπεύθυνος για τον πολιτισμό στο δήμο, πρωτοστάτης της θεατρικής ομάδας Αρκαλοχωρίου, προσέφερε πάντοτε χωρίς ποτέ να ζητήσει κάτι για τον εαυτό του.

Πάντα παρών,  με αθόρυβη αλλά ουσιαστική και ωφέλιμη συμμετοχή,  για κάθε τι που είχε σχέση με τα συμφέροντα και το μέλλον του τόπου μας.

Ανήκει στην μειοψηφία των ανθρώπων που λόγω ιδιοσυγκρασίας ή επιλογής, θέλουν περισσότερο στη ζωή τους να είναι ωφέλιμοι και χρήσιμοι από όσο ευχάριστοι στους άλλους.

Την κοινωνική ωφελιμότητα και χρησιμότητα του Αλεξανδρου Κατσαπρακακη, μπορώ αυθεντικότερα παντός άλλου να βεβαιώσω, δεδομένου ότι και ο ίδιος οφείλω πολλά σε αυτή.

Με την ευκαιρία αυτή θέλω τόσο προσωπικά όσο και εκ μέρους της κοινωνίας μας να τον ευχαριστήσω θερμά και να του ευχηθώ να είναι υγειής, δυνατός   και δημιουργικός ώστε να μας ξαφνιάζει ευχάριστα με έργα σαν το παραπάνω.

ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΧΕΝΤΡΙΑ!

Αρκαλοχώρι  22.8.2015

ΑΘΩΟΣ ! Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΙΛΗΣΕ

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Την Πέμπτη 23 Ιουλίου η Ελληνική Δικαιοσύνη εξέδωσε την απόφασή της. Το τριμελές πλημμελειοδικείο Ηρακλείου, ομοφώνως με έκρινε αθώο! Με αθώωσε από την τόσο προσβλητική και ατιμωτική κατηγορία. Από την κατηγορία της απιστίας στην υπηρεσία, της υπεξαίρεσης, της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία  και  της παράβασης καθήκοντος!

Αποδείχτηκε στο Δικαστήριο ότι,  όχι μόνο δεν παρανομήσαμε,  όχι μόνο  δεν βλάψαμε το δήμο,  αλλά αντιθέτως  λειτουργήσαμε εντός των πλαισίων των νόμων και το οικονομικό ισοζύγιο  ήταν θετικό για το δήμο. Υπήρχε πλεόνασμα χρημάτων και όχι έλλειμμα!

Ο μηνυτής εκτός από την απρέπεια της μήνυσης που κατάθεσε έξι μήνες προ των εκλογών, έκανε μία ακόμη μεγαλύτερη στις 15 Μαΐου 2014, τρεις ημέρες προ των εκλογών.  Κατά την διάρκεια αυτού του προεκλογικού διαλόγου που είχαμε στο ΚΡΗΤΗ TV, εκμεταλλευόμενος την μήνυσή του που ασφαλώς γνώριζε ότι ήταν ψευδής,  για να με δυσφημίσει και να επηρεάσει τον κόσμο,  είπε ότι «αυτή τη στιγμή ο Εισαγγελέας ερευνά … για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος»!

Δηλαδή, πάνω από ένα χρόνο πριν, και προτού  ο κ. Εισαγγελέας διατυπώσει το οποιοδήποτε κατηγορητήριο,   τρεις ημέρες προ των δημοτικών εκλογών,  στις οποίες είμαστε και οι δύο υποψήφιοι δήμαρχοι, με εμφάνιζε, και μάλιστα από τηλεοράσεως,  ως υπεξαιρέτη χρημάτων του δήμου,  ως κλέφτη και απατεώνα,  με τη δράση του οποίου μάλιστα,  ασχολείτο ο ίδιος ο εισαγγελέας!  Με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο, με κάθε ψέμα και  συκοφαντία στο δρόμο για το δημαρχιλίκι! Κανένας δισταγμός!   Γιατί να μην τον πιστέψει ένα μέρος του κόσμου;

Ευτυχώς όμως, ο ήλιος της δικαιοσύνης έλαμψε αστραφτερά.  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου με την απόφασή του της 23.7.2015, απέρριψε τις άδικες και συκοφαντικές κατηγορίες  και μας αποδίδει πάλλευκους και καθαρούς στην κοινωνία μας  που τόσα πολλά χρόνια μας τίμησε με την εμπιστοσύνη της!  

Βεβαίως, τώρα γεννάται το μεγάλο ερώτημα: Όλος αυτός ο κόσμος που παρασύρθηκε από αυτές και άλλες άδικες και συκοφαντικές κατηγορίες, μπορεί αναδρομικά  να αναθεωρήσει τη στάση του; Φυσικά όχι! Αυτό δε γίνεται! Δεν προβλέπεται από κανένα νόμο του Κράτους!

Για τον παραπάνω λόγο  έπρεπε να κάνω κάτι δραστικό και ουσιαστικό σεβόμενος το θεσμό, τον καθήκον  μου και κυρίως τους πολίτες του τόπου μας. Για  αυτούς που με ψήφισαν  αλλά και για αυτούς δεν με ψήφισαν αλλά σέβονται αρχές, αξίες, τα πρόσωπα των αντιπάλων και κυρίως τους κανόνες του παιχνιδιού. Για όλους! Για την μεγάλη πλειοψηφία των δημοτών που θέλει τη νομιμότητα και απορρίπτει αυτές τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις.  Και ακόμα για την δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, τους θεσμούς και κυρίως για τη δημοκρατία.

Στο όνομα όλων αυτών των αρχών αλλά και στο όνομα των έντιμων, νόμιμων και δημοκρατικών πολιτών,  καταγγέλλοντας  αυτές τις απρέπειες, όπως η παραπάνω ψευδής και συκοφαντική ενέργεια, αλλά και άλλες χειρότερες και βαρύτερες από αυτή, αρνήθηκα να συμμετάσχω στη συνέχεια ενός  παιγνιδιού που οι βασικοί παίκτες του περιφρονούν τους κανόνες του,  ΚΑΙ ΑΠΟΠΟΙΗΘΗΚΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΜΟΥ.

Αρνήθηκα, με την ορκωμοσία μου,  να νομιμοποιήσω μία διοίκηση που η εκλογή της θεμελιώθηκε σε παράνομες, αντιδεοντολογικές και αντιδημοκρατικές ενέργειες όπως η παραπάνω και άλλες απεχθέστερες από αυτή, που σε λίγο καιρό θα μάθουν όλοι οι πολίτες του τόπου  μας.  

Η συμμετοχή μου σε ένα δημοτικό συμβούλιο που η πλειοψηφία του οφείλει την εκλογή της σε παράνομες και αντιδημοκρατικές ενέργειες,  θα ήταν προσβολή για το σύνολο των δημοτών που πιστεύουν ότι η συμμετοχή στα κοινά και η ανέλιξη στα ανώτατα αξιώματα, πρέπει να γίνεται με σεβασμό στους κανόνες, στην νομιμότητα, στη προσωπικότητα των αντιπάλων,  στην ενότητα της κοινωνίας και σε όλα όσα προάγουν την δημοκρατία και τον πολιτισμό.  

ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙ  27.7.2015

 

Ο ΑΠΟΣΕΛΕΜΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ!

ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ!

Από το έτος 2011,  στο δημοτικό συμβούλιο,  έθεσα  επανειλημμένως το θέμα του φράγματος  Αποσελέμη και ιδιαίτερα της καταστροφικής σήραγγας που θα τροφοδοτεί το φράγμα από το οροπέδιο του Λασιθίου. Μιας σήραγγας που, όπως αποδείχτηκε περίτρανα εφέτος, δεν έπρεπε και δεν πρέπει να γίνει.

Βλέποντας την πλήρη αδιαφορία της δημοτικής αρχής για το παραπάνω θέμα, στο τέλος του προηγούμενου χρόνου,  δημοσίευσα δύο άρθρα με  σχετικό περιεχόμενο επισημαίνοντας και πάλι τους κινδύνους για την ομαλή ύδρευση και άρδευση του τόπου μας στο μέλλον.

Ξαφνικά(;), μετά από πέντε χρόνια, και αφού έχει εγκατασταθεί ήδη ο μετροπόντικας για την κατασκευή της σήραγγας και αφού  έχει οριστικά αποφασιστεί να στεγανοποιηθεί ο χώνος   του Λασιθίου ώστε να μην περισσεύει ούτε σταγόνα νερού για τον εμπλουτισμό των γεωτρήσεων του δήμου μας, έφεραν το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο, μόλις τον προηγούμενο μήνα και αφού τα γεγονότα είναι ήδη,  δυστυχώς,  τετελεσμένα. Είναι γνωστό εξ’ άλλου ότι ακόμα και μία καλή απόφαση που λαμβάνεται σε ακατάλληλο χρόνο είναι άνευ πρακτικής σημασίας και ουσιαστικά άχρηστη!

Όλα λοιπόν έγιναν έτσι, «για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια», «για να μην αντιδράσουν μερικοί ευαίσθητοι είτε στην καταστροφή του περιβάλλοντος,  είτε φοβούμενοι το μέλλον του τόπου και των παιδιών τους».  «Ας κάνουμε λοιπόν κάτι, έτσι για να μη λένε ότι δεν κάναμε τίποτα»! Αυτή είναι η νοοτροπία και η τακτική της αδύναμης και ανεπαρκούς δημοτικής αρχής. 

Η εισήγηση στο δημοτικό συμβούλιο:  «Να ζητήσουμε να μπούμε στη διαχείριση του έργου»!  «Να παίρνουμε νερό από το φράγμα  Αποσελέμη»!  Από αφεντικά και διαχειριστές του τόπου μας σήμερα,  να γίνουμε αύριο, διακονιάρηδες του πιο σημαντικού αγαθού για τον τόπο μας. Απόλυτη προχειρότητα,  επιπολαιότητα και αδυναμία διαχείρισης των σοβαρών θεμάτων του τόπου.

Είμαι βέβαιος, ότι ακόμα και οι  προτάσεις αυτής της εισήγησης δεν έχουν συζητηθεί με υπεύθυνα πρόσωπα από το δήμο Ηρακλείου και τους άλλους δήμους που ήδη μετέχουν στο φορέα διαχείρισης του έργου και που εν αντιθέσει με εμάς έκαναν ότι έπρεπε για τους δημότες τους και μάλιστα εγκαίρως.  Όμως, τι ενδιαφέρον και τι όφελος θα είχαμε εμείς να μπούμε στη διαχείριση ενός τόσο μεγάλου έργου,  όταν ουσιαστικά αυτό δε μας αφορά;  Εμάς αυτό που μας αφορά είναι να διατηρηθεί η επάρκεια  των υδατικών αποθεμάτων στο Δήμο μας και αυτό μπορούσε να εξασφαλιστεί μόνο με την κατάργηση του έργου της καταστροφικής σήραγγας. 

Εφόσον αυτό δεν κατέστη δυνατόν, λόγω της αδιαφορίας και της ανικανότητας της δημοτικής αρχής, πρέπει τουλάχιστον,  άμεσα να απαιτηθεί (και όχι να επαιτηθεί) ένα μέρος του νερού, παραδείγματος  χάριν το 30% των απολήψιμων ποσοτήτων από το χώνο,   να έρθουν με ειδικό  αγωγό  στην περιοχή μας για να εμπλουτίσουν τον υδροφορέα μας  κατά τη χειμερινή περίοδο, σε θέσεις που θα προκύψουν από ανάλογη μελέτη. Όλα αυτά βέβαια χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνσή μας αλλά αζημίως, ως αποκατάσταση της βέβαιης ζημίας μας.  

Δυστυχώς, φοβούμαι ότι είναι πολύ αργά τώρα πια. Όχι μόνο επειδή τα πράγματα έχουν προχωρήσει αλλά  επειδή οι διαθέσεις της δημοτικής αρχής δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν  να ξεσηκώσουν  τον κόσμο για  να διεκδικήσει τα απαράγραπτα δικαιώματά του.  Η δημοτική διοίκηση, συνεπής στην αρχή της να αφήνει τα πράγματα να ολοκληρωθούν,  δυσμενώς φυσικά για τον τόπο,  και αμέσως μετά «να ενεργεί να  διαμαρτυρείται, να φωνάζει»  και  όλα αυτά «για να μην πει κανένας»  ότι δεν ενδιαφέρεται.   Έτσι απογυμνώθηκε τόπος από υπηρεσίες και από θεσμούς,  αποψιλώθηκε κυριολεκτικά και συνεχίζεται  το κακό μέχρι την απόλυτη καταστροφή.

Με την ευκαιρία,  είναι αλήθεια ότι φεύγει και το γραφείο συγκοινωνιών; Αν είναι αλήθεια,  θα το μάθουμε, αφού θα έχει οριστικοποιηθεί η απομάκρυνσή του,  από μία «αγωνιστική κινητοποίηση»  του  δημάρχου και της παρέας του για να μην φύγει η υπηρεσία! (αφού θα έχει φύγει)!

Θα είναι παρόμοια και το ίδιο επιτυχημένη  με τόσες άλλες “αγωνιστικές κινητοποιήσεις” που έκαναν στο παρελθόν όπως: για την καταστροφική ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ,  για τη ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΟΥ  ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ, για να μην λειτουργήσει  το ΠΥΡΗΝΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΟ ή μάλλον τα ΠΗΡΥΝΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΑ,  να μη φύγει η ΕΦΟΡΙΑ, ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, το ΙΚΑ, το ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ.

Είναι οι ίδιοι «αγώνες»  που  υποβάθμισαν τις ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ,  ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ  και αφάνισαν ή υποβάθμισαν τους καθιερωμένους θεσμούς και πρωτοβουλίες  όπως:  ο ΠΑΠΑΤΖΗΡΙΤΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, Η ΕΚΘΕΣΗ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ, ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ, ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ,  τις  ΕΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΗ, ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΟΥ κ.α.

Αυτοί και άλλοι παρόμοιοι “αγώνες” των αναξίων  της τοπικής εξουσίας,  οδήγησαν το Αρκαλοχώρι και το δήμο γενικότερα, στην υπανάπτυξη, την αλλοίωση,  την ταπείνωση και κυρίως θανάτωσαν την ελπίδα για το μέλλον του, ώστε να γίνει πλέον μία  θλιβερή και αποκρουστική σκιά του ένδοξου παρελθόντος του.

Αρκαλοχώρι 2.3.2015